درمان زخم قرنیه خرگوش با داربست متشکل از زیر مخاط روده کوچک (SIS) و پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)
نویسندگان
1 گروه پاتوبیولوژی دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی،
2 گروه علوم بالینی دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه علوم بالینی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 گروه آموزشی علوم درمانگاهی، دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
زخم های تروماتیک قرنیه باعث واکنش های التهابی متعددی می شود. در این مطالعه، اثرات درمانی دو درمان همزمان پیوند زیر مخاطی روده کوچک (SIS) و پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) در ترمیم زخم قرنیه خرگوش مورد بررسی قرار گرفت. 20 خرگوش سفید نیوزلندی به چهار گروه شامل کنترل (عدم پوشش زخم قرنیه فقط با سرم فیزیولوژیکی)، PRP+SIS، SIS و PRP به صورت قطره زیر ملتحمه 1 سی سی PRP هر 12 ساعت یکبار تقسیم شدند. در روز بیست و یکم مطالعه، گروه PRP+SIS کمترین میزان تیرگی قرنیه را داشت. در ارزیابی هیستوپاتولوژیک، محاسبه تعداد ردیف های اپیتلیوم معنی دار نبود. قرنیههای گروههای PRP و SIS + PRP و همچنین گروه SIS در مقایسه با گروه کنترل، عروقی شدن بسیار کمتری را نشان دادند. ترتیب کلاژن های استرومایی در هر دو گروه SIS با SIS + PRP و گروه کنترل با SIS + PRP معنی دار بود. میزان ادم بین گروه کنترل و گروه های SIS + PRP و PRP معنی دار بود. سطح التهاب تنها بین گروه کنترل به طور معنیداری کمتر بود و گروههای SIS+PRP سطوح التهابی کمتری داشتند. SIS و PRP به تنهایی نمی توانند اثر استفاده همزمان را داشته باشند که در گروه SIS و PRP دیدیم. در نتیجه استفاده از روش SIS + PRP در چنین زخم های قرنیه ممکن است روشی موثر با عروق و التهاب کمتر باشد.