فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی آموزش مبتنی بر نوروفیدبک بر پرخاشگری رقابتی، بدتنظیمی هیجانی بازیکنان فوتبال انجام شد. روش پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی و طرح پژوهشی پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش ورزشکاران فوتبالیست شهرستان آستانه اشرفیه در سال 1400 بودند که از این جامعه آماری تعداد 24 نفر از پسران نوجوان به صورت در دسترس انتخاب شده و پس از همتا سازی بر اساس سن و سطح تحصیلات به صورت تصادفی به 2 گروه 12 نفره گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند و پرسشنامه‌های پرخاشگری رقابتی ماکسول و موریس(2007) و دشواری در تنظیم هیجان گرتز و روئمر(2004) به عنوان پیش‌آزمون و پس‌آزمون برای هر دو گروه اجرا شد. به گروه دریافت‌کننده آموزش نوروفیدبک طبق پروتکل درمانی 15 جلسه 30 دقیقه‌ای، آموزش موج بتا ترینینگ داده شد. نتایج تحلیل نشان داد که تفاوت میانگین تعدیل یافته گروه‌‌ آموزش مبتنی بر نوروفیدبک با گروه گواه در مرحله پس-آزمون در مؤلفه‌های خشم (001/0 P<) و پرخاشگری (001/0 P<) معنادار می‌باشد. تفاوت میانگین تعدیل یافته گروه‌‌ آموزش مبتنی بر نوروفیدبک با گواه در مرحله پس‌آزمون بر نمره‌کل بدتنظیمی هیجانی معنادار بود (001/0P<). این سطوح معنادار در تمامی مؤلفه‌های بدتنظیمی هیجانی به استثنای فقدان آگاهی هیجانی (155/0 P>) معنادار تکرار شد. بنابراین می توان گفت آموزش مبتنی بر نوروفیدبک بر کاهش پرخاشگری رقابتی و بدتنظیمی هیحانی ورزشکاران فوتبالیست موثر بوده‌است.. به بیان دیگر پاداش‌دهی به امواج مطلوب مغز، باعث می‌شود که افراد بیاموزند چطور امواجی که منجر به عملکرد مطلوب می‌‌شود را تولید کند.