فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی روش tDCS و پروتکل توانبخشی شناختی کوتاه‌مدت بر سیالی کلامی و توانایی دیداری فضایی در سالمندان مبتلا به آلزایمر خفیف بود. روش: روش پژوهش، آزمایشی گسترش‌یافته با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود که با استفاده از روش پیش‌آزمون و پس‌آزمون انجام شد. جامعه آماری سالمندان بالای 65 سال مبتلا به آلزایمر خفیف که در اردبیل زندگی می‌کردند را شامل می‌شد که در سال 1401 به پزشک مغز و اعصاب مراجعه کرده‌ بودند که از بین این افراد،60 نفر به صورت نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل گمارده شدند. سپس روش tDCS به مدت 10 جلسه 20دقیقه‌ای روی یک گروه آزمایش و برنامه توانبخشی شناختی کوتاه‌مدت به تعداد 9 جلسه‌ 90 دقیقه‌ای بر روی گروه آزمایش دوم اعمال شد و بر روی گروه سوم مداخله‌ای انجام نشد. پس‌آزمون با فاصله یک هفته اجرا شد. بعد ازیک ماه مجدد گروه‌های مورد مطالعه مورد پیگیری قرار گرفتند. جهت جمع‌آوری اطلاعات از آزمون شناختی آدن بروک نسخه تجدید نظر شده استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که tDCS موجب بهبود معنی‌دار در مؤلفه دیداری و روش توانبخشی شناختی موجب بهبود توانایی ادراک می‌شود. در مجموع به نظر می‌رسد مداخله‌های انجام شده موجب بهبود توانایی دیداری فضایی در سالمندان مبتلا به آلزایمر خفیف شد در حالی که بر روی متغیر سیالی کلامی تأثیر معناداری نداشتند. نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت که از هر دو روش می‌توان در جهت بهبود توانایی دیداری فضایی سالمندان مبتلا به آلزایمر خفیف بهره جست