اختلاف مختلط ناشی از کنوانسیون 1982 حقوق دریاها با تأکید بر قضیه داوری دریای جنوبی چین

نویسندگان

1 دانشیار، گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانش‌آموخته دکتری حقوق بین‌الملل عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/jplsq.2023.349819.3199
چکیده

در نظام حل‌وفصل اختلافات بین‌المللی در حوزۀ حقوق بین‌الملل دریاها بر اساس مقررات بخش پانزدهم کنوانسیون 1982 حقوق دریاها زمانی‌که حل اختلافات دربارۀ تفسیر یا اجرای مقررات کنوانسیون با اختلافات سرزمینی آمیخته شود، اختلافات مختلط تجلی می‌یابد. این آمیختگی موجب چندلایه شدن اختلاف می‌شود که باید از چند حیث رسیدگی شود. با توجه به خروج موضوعی حاکمیت سرزمینی از کنوانسیون 1982 حقوق دریاها، این مسئله مطرح می‌شود که حل اختلافات مختلط، چه طور می‌تواند از طریق مراجع صلاحیتدار کنوانسیون رسیدگی شود. در پروندۀ فیلیپین علیه چین که نزد دیوان داوری طبق ضمیمۀ 7 مطرح شده بود، چین تأکید داشت که اختلاف در زمینۀ حاکمیت سرزمینی است که در حوزۀ کنوانسیون نیست، اما فیلیپین معتقد به چندلایه بودن اختلاف بود که رسیدگی به خواسته‌هایش، ملازمه‌ای با ورود به حاکمیت سرزمینی نداشت و اینکه ممنوعیت رسیدگی به یک جنبه از اختلاف، به معنای عدم صلاحیت مرجع رسیدگی به دیگر جنبه‌های اختلاف نیست. هدف این پژوهش بررسی اختلاف مختلط و ملاک و معیار دیوان در احراز صلاحیتش در پروندۀ فیلیپین علیه چین نسبت به این نوع اختلافات است. شیوۀ انجام این تحقیق توصیفی-تحلیلی با تکیه بر منابع کتابخانه‌ای است.