استفاده از اسمز در بهینه‌سازی فرآیند خشک کردن موز

نویسندگان
doi
چکیده

در این پژوهش فرآیند آبگیری اسمزی برای قطعات میوه موز به ضخامت 10 میلی‌متر در سه سطح دمایی 35، 45 و 55 درجه سانتی‌گراد و در فواصل زمانی 30، 60، 90، 120، 180، 240 در غلظت‌های مختلف ساکارز در 2 سطح (35% و 45%) و گلوکز در 2 سطح (35% و 45%) و ترکیب (ساکارز20% و گلوکز 25%) و ترکیب (ساکارز 25% و گلوکز 20%) در حالت استاتیک انجام گرفت.نسبت محلول اسمزی به میوه در 2 سطح 5 به 1 و 10 به 1 انتخاب گردید. مقادیر حذف آب و جذب مواد جامد در فواصل زمانی مختلف محاسبه گردید. نتایج نشان داد، میزان حذف آب و جذب مواد جامد با افزایش غلظت و زمان خشک شدن و افزایش دمای محلول اسمزی ارتباط مستقیم داشت. محلول‌های اسمزی گلوکز دارای بیشترین میزان جذب قند و محلول‌های اسمزی ساکارزی دارای کمترین مقدار جذب جامد بودند. محلول اسمزی (ساکارز20% و گلوکز 25%) دارای بیشترین میانگین دفع آب بود. به کار بردن محلول ساکارز 20% + گلوکز 25% در دمای 55 درجه سانتی‌گراد، نسبت 1 به 5 و زمان 240 دقیقه شرایط مطلوبی بود.