توسعه ابزاری برای ارزیابی مدیریت منابع انسانی پایدار در نظام اداری ایران

نویسندگان

1 استاد، گروه مدیریت دولتی. واحد قزوین. دانشگاه آزاد اسلامی. قزوین. ایران.

2 استادیار، گروه صنایع، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی ، قزوین، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران

4 استاد، گروه مدیریت، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
چکیده

هدف این پژوهش شناسایی و رتبه‌بندی شاخص‌های مدیریت منابع انسانی پایدار در جهت توسعه ابزاری برای ارزیابی پایداری مدیریت منابع انسانی در نظام اداری ایران می‌باشد. پژوهش از نظر هدف، کاربردی، از حیث نحوه گردآوری داده‌ها، توصیفی- پیمایشی است. جامعة آماری 25 نفر از کارشناسان و متخصصان حوزه مدیریت رفتارسازمانی و منابع‌انسانی و دارای سوابق مدیریتی در سازمان‌های دولتی شهر تهران یا دارای تحصیلات مرتبط با رشته مدیریت می‌باشد که به روش قضاوتی (هدفمند) و گلوله برفی انتخاب شدند. در گام اول با بررسی و ارزیابی مبانی نظری، 31 عامل به‌عنوان شاخص‌های مدیریت منابع انسانی پایدار شناسایی و استخراج شد. در ادامه، به‌منظور جمع‌آوری آراء خبرگان برای پیاده‌سازی در تکنیک دلفی فازی، از پرسشنامه استفاده که 7 شاخص پایین‌تر از میانگین تعیین شده قرار گرفتند و برای مرحلة تعیین اولویت حذف شدند. سپس با استفاده از ماتریس مقایسات زوجی و در قالب عبارت‌های کلامی، پرسشنامه خبره سنجی برای تعیین وزن مهارت‌ها تهیه و در بین خبرگان توزیع شد. روایی پرسشنامه با استفاده از نظرات خبرگان تأیید شد. سپس براساس اوزان به دست آمده با روش AHP فازی و با استفاده از تکنیک ARAS شاخص‌های مدیریت منابع انسانی پایدار اولویت‌بندی شد. بر اساس نتایج به‌دست آمده پنج شاخص توجه به انتظارات کارکنان، حرکت به‌سمت توسعه مشاغل دورکاری، همسوسازی برنامه‌ها، سیاستها و زیر ساخت‌های منابع انسانی با اهداف پایداری استراتژیک سازمان، بومی‌سازی استخدام نیروی انسانی و گسترش فرهنگ و توسعه رفتارهای حامی محیط زیست در بین کارکنان به ترتیب بالاترین اولویت را به‌دست آورده‌اند.