حامی گری به مثابه استراتژی:کنکاشی در انگیزه های حمایتی زنان عصر تیموری

doi
چکیده

حامی‌گری هنری در دوره تیموری به عنوان یکی از عوامل محرک شکوفایی فرهنگی این عصر شناخته می‌شود؛ با این حال، نقش زنان به عنوان کنشگران فعال در این شبکه حمایتی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش بر آن است تا با تمرکز بر زنان حامی هنر، به تحلیل انگیزه‌هاو سازوکارهای حمایتی آنان بپردازد و چگونگی بهره‌گیری از هنر را به مثابه ابزاری برای کسب مشروعیت و نفوذ اجتماعی بررسی کند. اما اساسی ترین سوال مطرح شده در این پژوهش این است که زنان خاندان تیموری با چه انگیزه‌ها و اهدافی به حمایت از هنر پرداختند؟ این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و رویکر کیفی با استفاده از روش کتابخانه ای به دنبال  تحلیل نقش زنان به عنوان حامیان هنر در عصر تیموری با تمرکز بر انگیزه‌های سیاسی، مذهبی و اقتصادی آنان است. همچنین، نشان دادن تأثیر این حمایت‌ها بر شکل‌گیری آثار هنری و بازتولید ساختارهای قدرت از جمله اهداف اصلی این مطالعه می‌باشد. نتایج : یافته‌ها نشان می‌دهد که زنان خاندان تیموری با استفاده از منابع مالی و شبکه‌های اجتماعی، از هنر به عنوان ابزاری برای کسب مشروعیت، افزایش نفوذ سیاسی و تحکیم پایگاه اجتماعی بهره بردند. حمایت آنان به‌ویژه در حوزه‌های معماری مذهبی و کتاب‌آرایی، نه تنها بازتابیاز نظام‌های مسلط بود، بلکه به بازتولید ساختارهای قدرت کمک شایانی کرد. این مطالعه بر عاملیت فرهنگی زنان به عنوان عاملانی فعال در شکل‌گیری هنر دوران تیموری تأکید می‌کند و نقش استراتژیک حامی‌گری هنری را در تاریخ اجتماعی ایران روشن می‌سازد