ترسیم روابط داخلی تنیدگی در محیطکار و برخی از متغیرهای روانشناختی در دانشگاه علوم پزشکی بابل
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.
2 کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.
3 دکتری مدیریت دولتی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: امروزه ارتقای بهداشتروانی در محیطکار به عنوان یکی از مهمترین ابعاد توسعه و بهسازی منابع انسانی در سازمانها مطرح شده است، و در چند دهه اخیر توجه بسیاری از مؤسسات اقتصادی، خدماتی، آموزشی و بهداشتی درمانی را به خود جلب کرده است، درواقع این امر میتواند در بالابردن سطح بهرهوری و توسعه سازمانها تاثیر بسزایی داشته باشد. بر این اساس مطالعه حاضر با هدف بررسی و ترسیم روابط داخلی تنیدگی در محیط کار و برخی از متغیرهای روانشناختی در دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام شد. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- همبستگی است که در سال 1394 انجام گرفت. نمونه مورد مطالعه نیز شامل مسئولین و خبرگان منابع انسانی دانشگاه علوم پزشکی بابل بودند که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه مقایسات زوجی بود. دادهها نیز با استفاده از روشهای ریاضی و از طریق تکنیک آزمایش و ارزیابی تصمیمگیری (دیمتل) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: نتایج حاصل از تحلیل دادههای مطالعه حاضر نشان داد کهاز میان متغیرهای مورد بررسی، متغیرهای عدالت سازمانی (568/0CR=)1، تعهد سازمانی (470/0CR=)، و خوشنودی شغلی (448/0CR=)، بر تنیدگی کارکنان در محیط کار اثر علّی معنیدار دارند. براساس نظر خبرگان، میان تنیدگی شغلی با رفتار شهروندی سازمانیارتباط معنیدار علّی (تاثیرگذاری) وجود ندارد. نتیجهگیری: براساس یافتههای پژوهش در دانشگاه علوم پزشکی بابل، باید اشاره کرد که برنامهریزی به منظور بهبود سطح تنیدگی در دانشگاههای علوم پزشکی امری ضروری است.