ارزیابی رابطه وزن مولکولی پپتیدهای زیست‌فعال حاصل از آبکافت آنزیمی سر و پوسته میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei) با خواص ضدباکتریایی، آنتی اکسیدانی و عملکردی آن ها

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکتری تخصصی، گروه فرآوری محصولات شیلاتی، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

2 دانش‌آموخته دکتری تخصصی، گروه فرآوری محصولات شیلاتی، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

3 استاد، گروه شیلات، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

doi
10.30495/jfh.2022.1940567.1326
چکیده

هدف از تحقیق حاضر تعیین رابطه وزن مولکولی پپتیدهای زیست فعال تولیدشده از ضایعات میگوی وانامی با فعالیت آنتی باکتریایی، آنتی‌اکسیدانی و خواص عملکردی آن ها بود. به این منظور پس از انجام فرایند آبکافت، با استفاده از اولترافیلتراسیون، پپتیدهایی با وزن مولکولی کمتر از 3، بین 3 تا 10 و بیش از 10 کیلودالتون تفکیک و جهت انجام آزمون های مختلف مورد استفاده قرار گرفتند. مطابق نتایج، پپتیدهایی با وزن مولکولی 3 تا 10 کیلودالتون بالاترین فعالیت مهارکنندگی رشد باکتری های باسیلوس سرئوس، اشریشیا کولای و استافیلوکوکوس اورئوس را بروز دادند (05/0>P). بیشترین میزان حلالیت و ظرفیت نگهداری آب مربوط به پپتیدهایی با وزن مولکولی کمتر از 3 کیلودالتون بود (05/0>P). در بین وزن‌های مولکولی مختلف، حداکثر شاخص فعالیت امولسیفایری و پایداری امولسیونی در پپتیدهایی با وزن مولکولی بین 3 تا 10 کیلودالتون اندازه گیری شد (05/0>P). کاراترین پپتیدها ازنظر شاخص فعالیت کف زایی و پایداری کف و همچنین ظرفیت جذب روغن، پپتیدهایی با وزن مولکولی بیش از 10 کیلودالتون بودند (05/0>P). نتایج ارزیابی فعالیت آنتی اکسیدانی (فعالیت مهار رادیکال های آزاد DPPH و ABTS) پپتیدها نشان داد. پپتیدهایی با وزن مولکولی کمتر از 3 کیلودالتون دارای بیشترین خاصیت آنتی اکسیدانی هستند (05/0>P). از یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت خواص پپتیدهای زیست فعال شدیداً تحت تأثیر وزن مولکولی تغییر می کند و هر کدام از پپتیدها در یک وزن مولکولی خاص دارای بیشترین خاصیت و کارایی هستند.