اصلاح شیمیایی لیزوزیم از طریق واکنش میلارد با دکستران و بررسی خواص ضدمیکروبی آنزیم اصلاح شده
نویسندگان
1 مربی دانشگاه شیراز، دانشکده کشاورزی، بخش علوم و صنایع غذایی، شیراز، ایران
2 استاد دانشگاه شیراز، دانشکده دامپزشکی، گروه علوم پایه، شیراز، ایران
3 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج، گروه صنایع غذایی، باشگاه پژوهشگران جوان، یاسوج، ایران
doi
چکیده
مقدمه: لیزوزیم یک آنزیم طبیعی است که دارای اثر ضدمیکروبی علیه باکتریهای گرم مثبت است، اما بر باکتریهای گرم منفی بیتاثیر است، همین عامل استفاده صنعتی آن را محدود کرده است. هدف از این تحقیق اتصال دکستران به لیزوزیم به منظور بهبود خواص ضدمیکروبی آنزیم است. مواد و روشها: گلیکوزیله کردن لیزوزیم با دکستران با نسبت وزنی 1:5، در دمای◦C 60 به مدت یک هفته و در رطوبت نسبی 79% انجام شد. برای بررسی اتصال لیزوزیم به دکستران، الکتروفورز بهروش SDS-PAGE انجام گرفت و از کروماتوگرافی ژل فیلتراسیون با سفادکس G-100 برای خالصسازی لیزوزیم کنژوگه شده استفاده گردید. در نهایت، فعالیت آنزیمی، گروههای آمینی آزاد و فعالیت ضدمیکروبی آنزیم اصلاح شده بررسی گردید. یافتهها: نتایج حاصل از SDS-PAGE الکتروفورز، اتصال لیزوزیم به دکستران را تایید کرد و اندازه گیری گروههای آمینی آزاد نشان داد که 7/3 مول دکستران به یک مول لیزوزیم متصل شده است، در حالیکه فعالیت آنزیم کنژوگه در اثر گلیکوزیله شدن به میزان 63/37 % کاهش یافت. نتایج حاصل از بررسی اثر ضدمیکروبی نشان داد که گلیکوزیله کردن لیزوزیم با دکستران، آنزیم را علیه باکتری گرم منفی E. coli موثر کرد و با افزایش غلظت لیزوزیم کنژوگه شده اثر ضدمیکروبی آن نیز افزایش یافت. اثر ضدباکتریایی کنژوگه لیزوزیم-دکستران در برابر باکتری گرم مثبت Staph. aureus تفاوت معنیداری را در مقایسه با آنزیم اصلاح نشده نشان نداد. نتیجهگیری: بنابر نتایج بهدست آمده در این تحقیق، کنژوگه کردن لیزوزیم به دکستران مصرف بالقوه آنزیم را در فرمولاسیون مواد غذایی بهعنوان یک عامل ضدباکتریایی مناسب افزایش میدهد.