اثر بازدارندگی اسانس روغنی زنیان، گل محمدی، شوید و زیره سبز بر برخی میکروب‌های منتقله از غذا

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم و صنایع غذایی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و صنایع غذایی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران

3 دانشیار گروه علوم و صنایع غذایی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

4 دانشجوی دکتری مهندسی علوم و صنایع غذایی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

doi
10.30495/jfh.2022.1950877.1343
چکیده

به‌دلیل نیاز روز افزون به آگاهی بیشتر در مورد اثرات بازدارندگی گیاهان، در این پژوهش اثرات ضدمیکروبی اسانس های زنیان، زیره، شوید و گل محمدی روی چند باکتری و مخمر شاخص بررسی شد. اسانس‌ها با استفاده از دستگاه کلونجر استخراج شدند و ترکیبات آن‌ها با گاز کروماتوگرافی متصل به طیف سنج جرمی مشخص گردید. هم‌چنین حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC) و حداقل غلظت کشندگی (MBC) اسانس‌ها تعیین شد و خاصیت ضدمیکروبی آن‌ها با روش انتشار چاهک مقایسه گردید. نتایج MIC باسیلوس سرئوس و استافیلوکوکوس اورئوس نشان داد کم ترین قدرت باکتری کشی را اسانس زیره با 50 میکروگرم بر میلی لیتر داشت. اسانس های زنیان، شوید و گل محمدی دارای بیش ترین قدرت باکتری کشی با 78/0 میکروگرم بر میلی لیتر روی باکتری های مورد مطالعه بودند. در مورد اشریشیا کولای بیش ترین قدرت ضدمیکروبی را اسانس زنیان با مقدار 25/6 میکروگرم بر میلی لیتر نشان داد. اسانس گل محمدی، با غلظت 12/3 میکروگرم بر میلی لیتر، بیش ترین خاصیت ضدقارچی را روی کاندیدا آلبیکنس داشت. در مورد ساکارومایسس سرویزیه بیش ترین قدرت ضدقارچی را اسانس های گل محمدی و زیره با مقادیر یکسان 78/0 میکروگرم بر میلی لیتر داشتند. قدرت ضد باکتریایی اسانس زنیان نسبت به سه اسانس دیگر قوی تر بود. در مورد مخمرها بیش ترین قدرت ضدقارچی را اسانس گل محمدی و سپس زیره داشت. طبق نتایج حاصله، اسانس زنیان در کنترل باکتری ها و اسانس گل محمدی در کنترل مخمرهای مورد مطالعه قابل توصیه هستند.