امکان‌سنجی تحقق مدیریت منابع انسانی پایدار دیجیتال در دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علی آباد کتول، علی آباد کتول، ایران.

2 دانشیار، عضو هیات علمی ، گروه علوم تربیتی، واحد علی آبادکتول،دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران

3 گروه اقتصاد، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران

doi
https://doi.org/10.71769/jgm.2025.1128593
چکیده

هدف پژوهش حاضرامکان‌سنجی تحقق مدیریت منابع انسانی پایداردیجیتال دردانشگاه‌های علوم پزشکی کشور است.پژوهش حاضر ازنظر هدف کاربردی وترکیبی از روش‌های اسنادی و پیمایشی و به لحاظ ماهیت، تحلیلی واکتشافی است که بااستفاده ازمدل‌های کمی و کیفی به انجام رسید.برای جمع آوری اطلاعات علاوه برمنابع کتابخانه‌ای ازروش پرسشنامه وتکنیک تحلیل تم استفاده شدکه دراین رابطه از نقطه نظرات اساتیدوخبرگان دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور استفاده شد. جامعه آماری شامل 30 نفر ازخبرگان دانشگاهی رشته‌های مدیریت وخبرگان سازمانی دردانشگاه علوم پزشکی شامل مدیران عالی، اساتید مرتبط با موضوع تحقیق ‏بودند که به روش نمونه‌گیری گلوله برفی تا دستیابی به اشاع نظری انتخاب شدند. جهت تجزیه و تحلیل داده‌های آماری در بخش کمی از نرم افزار PLS وروش معادلات ساختاری و تحلیل عاملی و تحلیل مسیر وآزمون اعتبار ساده وبرازندگی استفاده شد.یافته‌های پژوهش دربخش کیفی نشان‌ دادعوامل انسانی، زیرساختی، مالی وساختاری مدیریتی از جمله مضامین اصلی بخش چالش‌ها و ظرفیت منابع انسانی ودانش و فناوری از جمله مضامین اصلی فرصت‌های منابع انسانی دربرابر دیجیتالی شدن درآینده می‌باشد. نتایج بخش کمی نشان داد دانش و فناوری با میانگین رتبة 69/2 دراولویت نخست قرار دارد. مالی با میانگین رتبة 53/2 در اولویت دوم، ساختاری/مدیریتی بامیانگین رتبه 47/2 دراولویت سوم، زیرساختی با میانگین رتبة 42/2 در اولویت چهارم، ظرفیت منابع انسانی با میانگین رتبة 33/2 دررتبة پنجم و نهایتاً منابع انسانی با میانگین رتبة 29/2 دراولویت آخرقرار دارد.براساس نتایج بدست آمده پیشنهاد می‌شود تمهیداتی براساس دانش و نوآوری‌های ارتباطی واطلاعاتی جهت ارتقای مدیریت منابع انسانی پایدار دیجیتال در دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران صورت پذیرد.