بررسی شیوع استافیلوکوکوس اورئوس و الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی آن در پنیرهای سنتی گوسفندی چالوس (استان مازندران، ایران) در سال ۱۴۰۰

نویسندگان
doi
چکیده

زمینه و هدف: یکی از دلایل آلودگی پنیر به استافیلوکوکوس اورئوس ) Staphylococcus aureus; S.aureus ( استفاده از شیر غیرپاستوریزه و روش های نادرست فرآوری پنیر است. با توجه به اهمیت باکتری S.aureus در ایجاد مسمومیت ها و تاکید سازمان جهانی بهداشت بر پایش مستمر این باکتری ، در این مطالعه مقطعی، شیوع S.aureus و الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی آن در پنیرهای سنتی گوسفندی چالوس (استان مازندران، ایران) در سال ۱۴۰۰ مورد ارزیابی قرار گرفت. روش بررسی: تعداد ۴۵ نمونه پنیر سنتی گوسفندی تهیه شده از فروشگاه های لبنیات سنتی چالوس (استان مازندران، ایران) به صورت تصادفی جمع ‎ آوری شدند. نمونه ها در ابتدا از نظر آلودگی با S.aureus با روش کشت، ارزیابی شدند. در نهایت الگوی مقاومت آنتی ‎ بیوتیکی جدایه ‎ ها نسبت به ۹ آنتی ‎ بیوتیک مختلف با استفاده از روش انتشار دیسکی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: از تعداد ۴۵ نمونه پنیرهای سنتی گوسفندی جمع ‎ آوری شده، ۱۷ مورد (37/8 درصد) از نمونه ‎ ها آلوده به S.aureus بودند. از مجموع ۱۸ جدایه به دست آمده از نمونه های پنیر سنتی چالوس، بیشترین مقاومت به پنی سیلین (64/7 درصد) و تتراسایکلین (58/8 درصد) مربوط بود، در حالی که کمترین مقاومت در برابر جنتامایسین و اریترومایسین (23/5 درصد) مشاهده شد. همچنین ۱۷ جدایه به دست آمده از نمونه ‎ های پنیر سنتی گوسفندی نسبت به ۲ تا ۸ آنتی بیوتیک مقاومت همزمان نشان دادند. نتیجه ‎ گیری: میزان بالای آلودگی به S.aureus در پنیرهای سنتی گوسفندی تهیه شده در چالوس (مازندران، ایران) مشاهده شد. با رعایت اصول بهداشتی در دامداری ها و آموزش بهداشت عمومی جهت جلوگیری از بروز آلودگی های ثانویه، می توان از شیوع گسترده این باکتری در محصولات سنتی پیشگیری نمود.