فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

فیکوبیلی‌پروتئین‌ها (Phycobiliproteins -PBPs)، بیلی‌پروتئین‌های رنگی و محلول در آب هستند که در سیانوباکتری‌ها و رودوفیت‌ها، یافت می‌شوند و براساس خصوصیات طیفی، به سه نوع آلوفیکوسیانین‌ها، فیکوسیانین و فیکواریترین تقسیم‌بندی می‌شوند. PBPs، جدا از عملکرد مخصوص خود به‌عنوان آنتن‌های دریافت‌کننده نور خورشید در فرایند فتوسنتز، می‌توانند به‌عنوان رنگ‌های مواد غذایی، مواد مغذی، مواد آرایشی، صنایع دارویی و پروب‌های فلورسنت در آنالیزهای ایمونوفلورسانس به‌کار گرفته شوند. ازآنجایی‌که PBPs دارای اثرات آنتی‌اکسیدانی، ضد توموری، همچنین خاصیت‌های ضدالتهابی و ضد دیابتی بالقوه هستند، در این مقاله مروری سعی گردید تا خصوصیات و پتانسیل غذایی و دارویی PBPs به‌همراه ویژگی‌های ساختاری آن‌ها موردبررسی قرار گیرد. نتایج حاصل از بررسی مقالات اخیر نشان داد که بخش پروتئینی PBPs در برابر استرس‌های محیطی بسیار حساس است و همین موضوع کاربرد آن‌ها را در صنایع غذایی محدود می‌سازد. لذا لزوم کاربرد مواد محافظت‌کننده و پوشش دارسازی برای حفظ رنگ و جلوگیری از دناتوره شدن ساختار پروتئینی ضروری است که نه‌تنها باعث افزایش خواص آنتی‌اکسیدانی می‌شود، بلکه نیمه‌عمر ماده غذایی را نیز افزایش می‌دهد.