بهینهسازی سبد سرمایهگذاری تحت نظریه اعتبار فازی با استفاده از مدل میانگین-ارزش در معرض ریسک مشروط
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مالی، دانشگاه صنعتی خواجهنصیرالدین طوسی تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مالی، دانشگاه صنعتی خواجهنصیرالدین طوسی تهران، تهران، ایران.
3 استادیار، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی خواجهنصیرالدین طوسی تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
با توجه به غیر قطعی بودن دادههای مالی استفاده از روشهای فازی باعث دقت بیشتری در مدلسازی میشود. همچنین استفاده از سنجهی ریسک ارزش در معرض خطر مشروط به اینکه اندازه ضرر را به سرمایهگذار نشان میدهد، به تصمیمگیری بهتر کمک میکند. در این مقاله با استفاده از سنجه ارزش در معرض ریسک مشروط و تخمین آن بهوسیله نظریه اعتبار فازی اقدام به بهینهسازی سبد سرمایهگذاری شده است. به این منظور، بازده انتظاری پرتفوی به وسیله میانگین اعتبار فازی بهدست آمده و سپس ارزش در معرض ریسک مشروط به وسیله همین نظریه تخمین زده شدهاست. در مرحله بعد با درنظر حجم معاملات هر دارایی به شکل یک عدد فازی ذوزنقهای و بهدست آوردن یک رابطه خطی بر مبنای نظریه اعتبار، محدودیت نقدشوندگی در مدل درنظر گرفته میشود. همچنین جهت کاراتر شدن مدل، محدودیتهای کف و سقف نسبتهای سرمایهگذاری و محدودیت کاردینالیتی در مدل درنظر گرفته شدهاست. مدل ارائه شده با توجه به استفاده از سنجه ریسک ارزش در معرض ریسک مشروط و همچنین درنظر گرفتن محدودیتهای کارا، میتواند به عنوان مدلی مناسب جهت انتخاب سبد سرمایهگذاری معرفی شود. در نهایت نیز جهت پیادهسازی مدل، یک مثال عددی با استفاده از 10 سهم از بورس اوراق بهادار تهران در سال 94 که به صورت تصادفی انتخاب شدهاند، ارائه شده است.
