نرخ عددی ترسیب ذرات گرد و غبار در ساختمان های مسکونی در تهران

نویسندگان

1

2

3

4 دانشگاه علوم پزشکی تبریز

doi
چکیده

زمینه و هدف: تاکنون تعداد ذرات گرد و غباری که ممکن است روزانه در ساختمان های مسکونی ترسیب یابد مورد توجه قرار نگرفته است، درحالیکه این نوع آلودگی ممکن است بر سلامت انسان اثر سوء داشته باشد و همچنین در توصیف کیفیت هوای داخل کاربرد داشته باشد. اهداف این مطالعه برآورد نرخ عددی ترسیب ذرات گرد و غبار در ساختمان های مسکونی در تهران و تحلیل تغییرات در نرخ ترسیب در شرایط مختلف بودند. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی 42 نمونه ترسیبی گرد و غبار از ساختمان های مسکونی تهران در دو دوره در فصول بهار (گرم) و پاییز (سرد) جمع آوری شدند. برای نمونه برداری، ظروف پتری دیش در داخل ساختمان های مسکونی (پذیرایی، اتاق خواب یا آشپزخانه) به مدت 45 روز قرار داده شد. ذرات ترسیب شده بر روی سط و ح پتری دیش ها مستقیماً و بدون هیچگونه تداخل با استفاده از یک استریومیکروسکوپ شمارش شدند. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزارهای Excel ، Origin و SPSS آنالیز شدند. یافته ها: میانگین نرخ ترسیب ذرات در کل دوره نمونه برداری برابر PN/m 2 /day 10 6 × 1/34 ± 10 6 × 9/23 بود. میانگین نرخ ترسیب در فصل گرم ( PN/m 2 /day 10 7 × 1/10) بطور قابل توجهی بیشتر از فصل سرد ( PN/m 2 /day 10 6 × 7/46) بود (0/001> p ). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که روزانه تعداد قابل توجهی از ذرات گرد و غبار در ساختمان های مسکونی ترسیب می یابد. نرخ عددی بالای ترسیب همراه با تغییرات آن در شرایط مختلف بیانگر ضرورت توجه بیشتر به این شاخص آلودگی ذرات گرد و غبار در ساختمان های مسکونی است.