فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: مطالعه حاضر برای بررسی روند تغییرات مکانی و زمانی ( ساعتی، روزانه، ماهانه و فصلی ) غلظت آلاینده ذرات معلق ریز ( PM 2.5 ) هوای آزاد در شهر تهران در سال 1402 و برآورد اثرات آن بر سلامت (تعداد موارد مرگ) طراحی شده است. روش بررسی: داده های ساعتی PM 2.5 هوای آزاد از 41 ایستگاه پایش کیفیت هوا در شهر تهران اخذ گردید و سپس ایستگاه های معتبر (29 ایستگاه) برای بررسی تغییرات مکانی و زمانی غلظت این آلاینده و برآورد اثرات بهداشتی منتسب به آن شناسایی شدند. به منظور برآورد اثرات بهداشتی منتسب به PM 2.5 هوای آزاد در شهر تهران از آخرین ویراست نرم افزار AirQ+ (نسخه 2.2.4) استفاده گردید. همچنین برای برآورد اثرات بهداشتی آلودگی هوا از داده های بروز پایه و جمعیت شهر تهران استفاده شده است. یافته ها: میانگین سالانه غلظت PM 2.5 هوای آزاد در شهر تهران در سال 1402 تقریباً g/m 3 32µ بوده است. این در حالیست که در سطح ایستگاه های معتبر و همچنین در سطح تمامی محلات به ترتیب در محدوده µg /m 3 20/8-47/5 و 46/3 - 22/2 /m 3 µg بوده است که تقریباً 4 الی 9 برابر مقادیر سالانه رهنمود سازمان جهانی بهداشت ( WHO ) و 2 الی 4 برابر استاندارد ملی کیفیت هوای آزاد ( National Ambient Air Quality Standards: NAAQS ) بوده است. تعداد مو ا رد مرگ منتسب به مواجهه بلندمدت با آلاینده PM 2.5 هوای آزاد در شهر تهران در سال 1402 در افراد بالغ بالای 30 سال 9321 (فاصله اطمینان 95 درصد: 10313 - 7232)، برای غلظت های بالاتر از /m 3 5µg برآورد شده است. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه بیانگر این واقعیت است که غلظت آلاینده PM 2.5 هوای آزاد در شهر تهران در سال 1402 همواره از حدود رهنمود WHO و NAAQS بالاتر بوده است. علاوه بر این، مقایسه غلظت این آلاینده در سطح تمامی ایستگاه های معتبر و همچنین در سطح تمامی محلات شهر تهران بیانگر این واقعیت است که شهروندان تهرانی در تمامی مناطق شهر از کیفیت هوای نامطلوبی برخوردار بوده اند اگرچه غلظت در برخی از مناطق شهر تهران، عمدتاً بخش های مرکزی و جنوبی شهر، به مراتب بسیار بیشتر از بخش های شمالی بوده است.