ارزیابی کیفیت هوای آزاد اراک با تاکید بر شاخص های تجمعی و مبتنی بر خطر بهداشتی
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
زمینه و هدف: شاخص کیفیت هوا ( AQI ) در توصیف کیفیت هوای آزاد اثر متقابل آلاینده های متعدد را در نظر نمی گیرد، درحالیکه غلظت و خطر بهداشتی بالای یک آلاینده ممکن است اثر دیگر آلاینده ها را تشدید کند. هدف اصلی این مطالعه توصیف کیفیت هوای آزاد اراک با در نظر گرفتن اثرات تجمعی و خطر های بهداشتی آلاینده های معیار هوا است. روش بررسی: در این مطالعه، کیفیت هوای آزاد شهر اراک در سال 1401 بر اساس غلظت های آلاینده های معیار در زمان های متوسط گیری مناسب بررسی شد. علاوه براین، AQI ، شاخص تجمعی کیفیت هوا ( AAQI ) و شاخص کیفیت هوای مبتنی بر خطر بهداشتی ( HAQI ) محاسبه شدند. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که غلظت های 1 ساعته NO 2 و SO 2 ، غلظت های 24 ساعته PM 10 و PM 2.5 به ترتیب در 0/05، 0/2، 12/1 و 35/5 درصد از موارد معتبر ثبت شده فراتر از استاندارد بود. مقادیر AQI ، AAQI و HAQI به ترتیب در 54/4، 77/3 و 56/2 درصد از ساعات بیش از 100 بود. PM 2.5 در بیش از 99 درصد موارد آلاینده مسئول بود. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که AAQI و HAQI نسبت به AQI کیفیت هوا را آلوده تر توصیف کردند. توصیف سختگیرانه تر کیفیت هوا توسط AAQI و HAQI ممکن است منجر به افزایش اتخاذ اقدامات پیشگیرانه در متولیان و عموم مردم شود. لذا توصیه می شود تصمیم گیران در حوزه پایش کیفیت هوا در ایران این شاخص را مورد توجه قرار دهند.