فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: آنتی بیوتیک ها آلاینده های نوظهوری هستند که به محیطزیست آسیب می رسانند . لذا این مطالعه با هدف ارزیابی کارایی حذف آموکسی سیلین (AMX) توسط نانوهیبرید Uio-66-NH 2 /کیتوسان عامل دار شده با گوانیدین از محلول آبی انجام شد . روش بررسی: در این مطالعه، نانوهیبرید مورد نظر به روش حلال گرمایی سنتز شد. خصوصیات ظاهری نانوهیبرید با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی ( SEM )، دستگاه پراش پرتو ایکس ( XRD )، طیف سنجی مادون قرمز فوریه ( FT-IR )، گرماسنجی حرارتی (TGA) و آنالیز BET بررسی شد. همچنین، اثر متغیرهای pH (3-12)، غلظت اولیه AMX ( mg/L 2-60)، زمان تماس ( min 5-60) و دما ( º C 25-65) بر کارایی حذف AMX ارزیابی شد. به علاوه، ایزوترم، سینتیک و ترمودینامیک جذب نیز بررسی شد. یافته ها: نتایج آنالیز TGA نشان داد که نانوهیبرید مورد نظر تا دمای C ° 400 مقاوم است. بیشینه جذب AMX توسط نانوهیبرید در min 25 اول اتفاق افتاد. نانوهیبرید سنتز شده دارای مساحت m 2 /g 101/2 و ایزوترم نوع IV بود . pH نقطه صفر ( pHpzc ) جاذب برابر با 4/7 و بیانگر وجود گروه های اسیدی بر روی سطح جاذب بود. مدل های ایزوترم لانگمویر (برای دماهای °C 25 و °C 45) و فروندلیچ (برای دمای °C 65) و سینتیک شبه مرتبه دوم بهترین تطابق را با داده های تجربی داشتند. بیشینه ظرفیت جذب نانوهیبرید سنتزشده برابر با 56/49، 40/65 و mg/g 0/382 به ترتیب در دماهای °C 25، °C 45 و °C 65 حاصل شد . از طرفی، نتایج مطالعه واجذب نشان داد که کارایی جاذب سنتزشده در حذف AMX تا پنج مرحله، کاهشی محسوس نداشته است. نتیجه گیری: نانوهیبرید Uio-66-NH 2 /کیتوسان عامل دار شده با گوانیدین ، از کارایی قابل توجه برای حذف AMX از محلول آبی برخوردار بوده و استفاده از آن برای تصفیه پساب های حاوی این دارو پیشنهاد می شود.