حذف تتراسایکلین از محلول های آبی با استفاده از نانوکامپوزیت گرافن اکساید مغناطیسی عامل دار شده با β سیکلودکسترین به عنوان یک جاذب جدید: مطالعه تعادلی و سینتیکی
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
3
4 دانشگاه علوم پزشکی تهران
5
doi
چکیده
زمینه و هدف: آنتی بیوتیک ها آلاینده هایی نوظهور هستند که از طریق فاضلاب صنایع داروسازی، بیمارستانی و فاضلاب شهری به محیط زیست وارد می شوند . از این رو، این مطالعه با هدف بررسی کارایی حذف تتراسایکلین توسط نانوکامپوزیت گرافن اکساید مغناطیسی عامل دار شده با β سیکلودکسترین ( GO@Fe 3 O 4 @ β-CD ) از محلول آبی انجام شد. روش بررسی: در این پژوهش توصیفی، نانوکامپوزیت گرافن اکساید مغناطیسی عامل دار شده با β سیکلودکسترین سنتز و به عنوان جاذب برای حذف تتراسایکلین استفاده شد. خصوصیات ظاهری نانوکامپوزیت با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی ( SEM )، دستگاه پراش پرتو ایکس ( XRD )، طیف سنجی مادون قرمز فوریه ( FTIR ) و آنالیز خاصیت مغناطیسی ( VSM ) بررسی شد. همچنین، اثر متغیرهای pH (3-9)، دوز جاذب ( g 0/003-0/050)، زمان تماس ( min 0-100) و دما ( C º 25-55) بر کارایی حذف تتراسایکلین مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج آنالیز TGA نشان داد که نانوذرات GO@Fe 3 O 4 @ β-CD تا دمای C ° 400 مقاوم است. همچنین، نتایج بیان گر آن است که β سیکلودکسترین به طور یکنواخت بر روی سطح GO @Fe 3 O 4 پراکنده شده است. به علاوه، بیشینه کارایی حذف تتراسایکلین مربوط به pH برابر با 7، دوز جاذب برابر با g 0/010، زمان تماس برابر با min 60 و دمای واکنش برابر با °C 25 بود. همچنین، تحت شرایط بهینه، جذب از ایزوترم جذب لانگمویر با ضریب همبستگی برابر با 0/992و مدل سینتیکی شبه درجه دوم با ضریب همبستگی برابر با 0/997، 0/999 و 0/998 به ترتیب برای غلظت های mg/L 30، mg/L 50 و mg/L 100 از ماده جذب شونده پیروی کرده است. از طرفی، بیشینه ظرفیت جذب جاذب سنتز شده برابر با mg/g 357 برآورد شد. نتیجه گیری: نانوکامپوزیت گرافن اکساید مغناطیسی عامل دار شده با β سیکلودکسترین می تواند به عنوان یک جاذب موثر و در دسترس برای حذف تتراسایکلین از پساب های صنعتی مورد استفاده قرار گیرد.