فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: اکسیداسیون پیشرفته مبتنی بر تابش فرابنفش خلاء ( Vacuum Ultraviolet (VUV) ) دسته جدیدی از فرآیندهای تصفیه پیشرفته بوده، لذا هدف مطالعه حاضر، مقایسه کارایی فرایندهای VUV و تابش فرابنفش C ( Ultraviolet-C (UVC) ) در ترکیب با پراکسید هیدروژن ( H 2 O 2 ) و پروکسی مونوسولفات ( PMS ) در تخریب داروی ضدویروسی رمدسیویر بوده است. روش بررسی: مطالعه تجربی از نوع توصیفی-تحلیلی با فتوراکتور VUV و UVC در ترکیب با H 2 O 2 و PMS برای تخریب رمدسیویر مورد بررسی قرار گرفت. همچنین تاثیر متغیرهای pH ، غلظت H 2 O 2 ، غلظت رمدسیویر، حضور رادیکال خوارها و آنیون ها و همچنین زمان ماند هیدرولیکی در فرایند پیوسته در حذف رمدسیویر سنجش شد. یافته ها: نتایج نشان داد که pH بهینه در فرایند UVC و VUV و مشتقات آنها برابر با 7 بوده و با افزودن PMS و H 2 O 2 به میزان mM 1، راندمان تخریب رمدسیویر از 0/4 ± 92/2 درصد پس از min 30 به ترتیب به 2/1 ± 98/3 و 0/3 ± 100 درصد افزایش یافت. همچنین در فرایند VUV ترکیب شده با H 2 O 2 و PMS نیز راندمان تخریب پس از min 40 به ترتیب به 1/5 ± 77/8 و 1/3 ± 85/2 درصد رسید. کینتیک تجزیه در فرآیندهای مورد بررسی به شرح VUV/H 2 O 2 > VUV/PMS > VUV> UVC/H 2 O 2 >UVC/PMS > UVC بوده است. نتایج رادیکال خواری نیز نشان داد که رادیکال هیدروکسیل، اصلی ترین گونه فعال اکسیژن بوده که منجر به تخریب رمدسیویر می شود. سیستم پیوسته VUV/H 2 O 2 نیز نشان داد که راندمان حذف رمدسیویر پس از min 40 به 0/8 ± 94/7 درصد رسید. نتیجه گیری: با توجه به نرخ بالای حذف رمدسیویر و بهبود فرآیند حذف با افزودن H 2 O 2 ، می توان فرآیند VUV/H 2 O 2 را یک تکنولوژی کارآمد برای حذف داروهای ضدویروسی معرفی کرد.