اثرات آنتی ژنوتوکسیتی آویشن شیرازی بر آسیب DNA ناشی از H2O2 در لنفوسیت های انسانی با استفاده از روش کامت

نویسندگان

1 دانشگاه کردستان

2 دانشگاه علوم پزشکی شیراز

3

4 دانشگاه بین المللی امام خمینی

doi
چکیده

زمینه و هدف : مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات محافظتی عصاره های آبی و اتانولی آویشن شیرازی ( Zataria multiflora Boiss ) بر آسیب DNA لنفوسیت های انسان با استفاده از روش کامت، انجام شد. روش بررسی: لنفوسیت های خون محیطی از 16 داوطلب سالم جدا شد. سلول ها ابتدا با 100 میکرومولار H 2 O 2 و نیز عصاره های آبی و الکلی برگ آویشن با غلظت mg/mL 2/5 بطور جداگانه تیمار شدند. نهایتاً سلول ها در ترکیبی از H 2 O 2 جهت ایجاد آسیب DNA با عصاره آبی و الکلی در دمای C 0 4 به مدت min 30، انکوبه شدند. میزان مهاجرت DNA در سلول ها با استفاده از روش کامت اندازه گیری گردید و آسیب DNA به صورت سه شاخص: طول دنباله، درصد DNA در دنباله و اندازه حرکت دنباله بیان شد. یا فته ها : نتایج نشان داد که آسیب DNA لنفوسیت های در معرض عصاره اتانولی آویشن شیرازی به طور قابل توجهی کمتر از لنفوسیت های تیمار شده با H 2 O 2 بود . علاوه بر این، طول دم ( µm ) 1/62 ± 5/48 در مقابل 6/90 ± 22/82، درصد DNA در دم 1/55 ± 4/56 در مقابل 4/55 ± 16/00، و اندازه حرکت دم ( µm ) 0/11 ± 0/28 در مقابل 0/83 ± 2/33 بود (0/001 p < ). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که عصاره های آبی و اتانولی آویشن شیرازی به طور قابل توجهی قادر به حذف رادیکال های DPPH از طریق مکانیسم احتمالی فعالیت مهار رادیکال هستند . در نتیجه، عصاره اتانولی اثر بهتری نسبت به عصاره آبی آویشن شیرازی در جلوگیری از آسیب اکسیداتیو DNA به لنفوسیت های انسانی داشت .