چالشهای مقرراتگذاری محیط زیستی ایران در پرتو رویکرد مقرراتگذاری بهتر
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22059/jplsq.2025.385475.3636چکیده
در دهههای اخیر با توسعۀ رویکرد مقرراتگذاری بهتر، اصلاح فرایند مقرراتگذاری محیط زیستی نیز در بسیاری از کشورها از جمله ایران ضرورت یافته است. با توجه به آثار مطلوب کاربست قواعد مقرراتگذاری بهتر در بهبود کیفیت مقررات، میتوان از این قواعد برای افزایش شفافیت، مشورتپذیری، کارامدی، ثبات و قابلیت اجرای مقررات محیط زیستی بهره جست. این مقاله به روش توصیفی، تحلیلی و آسیبشناسی حقوقی به بررسی این مسئله میپردازد که تا چه اندازه قواعد مقرراتگذاری بهتر در فرایند مقرراتگذاری محیط زیستی در ایران مورد استفاده واقع شده و چه چالشهایی در این زمینه وجود دارد. در نتیجه مشخص میشود که مقرراتگذاری محیط زیستی در ایران در بسیاری از مورد از الگوها و قواعد مقرراتگذاری بهتر پیروی نمیکند و استفاده از این قواعد برای بهبود مقررات هنوز نهادینه نشده و به الگو و رویۀ ثابتی در مقرراتگذاری تبدیل نشده است. یکی از عوامل اصلی اجرای نامطلوب مقررات محیط زیستی نیز ضعف در کیفیت و کارامدی این مقررات از منظر رویکرد مقرراتگذاری بهتر است.