تأثیر بازیهای رایانهای و بازیهای حرکتی بر کارکردهای اجرایی دانشآموزان مقطع ابتدایی
نویسندگان
1 استادیار، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3 استادیار، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
4 دانش آموخته دکتری، گروه رفتار حرکتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران ، ایران
doi
10.30473/clpsy.2023.66200.1689چکیده
زمینه: کارکردهای اجرایی در کودکان دبستانی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است زیرا میتواند دارای نقش تعیینکنندهای در بهبود عملکرد کودکان در مدرسه و حتی برای آینده آنها باشد. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر بازیهای رایانهای و بازیهای حرکتی بر کارکردهای اجرایی دانشآموزان مقطع ابتدایی بود. روش پژوهش: تحقیق حاضر از نوع نیمه آزمایشی بود. جامعۀ آماری تمامی دانش آموزان ابتدایی 7 تا 9 ساله مدارس شهرستان بابل در سال 1401 بودند. برای انتخاب نمونه از طریق نمونهگیری تصادفی سه مدرسه انتخاب شدند. تعداد 15 نفر از هر مدرسه به طور تصادفی در سه گروه (بازیهای حرکتی، بازیهای رایانهای و کنترل) قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه کارکردهای اجرایی BRIEF بود. برنامههای گروه حرکتی و رایانه ای برای مدت 12 جلسه (4 هفته و سه جلسه در هفته) انجام گردید. گروه کنترل برنامههای معمول خود را ادامه دادند. آزمون تحلیل کوواریانس و همچنین آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح 05/0 < p اجرا شدند. یافتهها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد با در نظر گرفتن نمرههای پیشآزمون به عنوان متغیر کنترل، مداخلات تمرینی(بازیهای رایانهای و بازیهای حرکتی) موجب تفاوت معنادار بین گروههای آزمایش و کنترل شد. بر اساس نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی، تفاوت در متغیر کارکردهای اجرایی بین دو گروه تجربی با گروه کنترل معنادار(001/0 p<) ولی با یکدیگر غیر معنادار بود(05/0 p>). نتیجهگیری: میتوان با برنامهریزی مناسب در مدارس از بازیهای حرکتی و رایانهای به عنوان گزینهای کاربردی در راستای ارتقای کارکردهای اجرایی کودکان استفاده کرد.