شادی در حکمت قدیم ایران و تأثیر آن در ایران اسلامی
نویسندگان
1 ندارد
doi
چکیده
حکمت قدیم ایرانیان که خود را بیشتر در گاهان زرتشت مینمایاند و بعدها حتی آثاری از آن در برخی اندرزنامههای پهلوی باقی مانده است، ویژگیهایی کم و بیش منحصر به فرد دارد. از نظر مؤلف این پژوهش مهمترین مؤلفه این حکمت، نوعی خردورزی است که در بعد عاطفی منجر به شادی و طلب زندگی شادمانه و آسوده در دو جهان میگردد. این ویژگی که در عمل انسان را به راستی، آبادانی جهان، نیکی و طلب نیکنامی سوق میدهد در برخی از آثار نویسندگان و شاعران ایرانی تا قرن پنجم نیز جسته و گریخته وجود داشته و به حیات خود ادامه میداده است. در این پژوهش ضمن بیان مبانی این نوع از خردورزی و ارتباط آن با شادی و نتایج آن، به بازتابِ بقایای این حکمت در آثار دوران اسلامی خواهیم پرداخت.