بررسی تأثیر دما بر سینتیک خشککردن و میزان بتاکاروتن تفاله هویج با استفاده از آون جابجایی هوای داغ
نویسندگان
1 استادیار، گروه نانو فناوری مواد غذایی، مؤسسه پژوهشی علوم صنایع غذایی، مشهد، ایران
2 دانشجوی دکتری شیمی مواد غذایی، مؤسسه پژوهشی علوم صنایع غذایی، مشهد، ایران.
3 دانشجوی دکتری علوم صنایع غذایی، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران.
doi
10.30495/jfst.2020.674539چکیده
استفاده از ضایعات محصولات کشاورزی همواره حائز اهمیت بوده، خشککردن آنها یکی از مهمترین فرآیندها برای نگهداری طولانیمدت این محصولات میباشد. هدف از این مطالعه بررسی سنتیک خشککردن تفاله هویج و ارزیابی خصوصیات ضد اکسیدانی و رنگی تفاله هویج پس از خشک کردن بود. بدین منظور تفاله های تهیهشده در سه دمای 50، 60 و 70 درجه سانتی گراد خشک گردید و خصوصیات ضد اکسیدانی و رنگی تفاله تازه و خشکشده بررسی گردید. نتایج نشان داد که بهترین مدل جهت پیشگویی سنتیک خشککردن تفاله های هویج در هر سه دما مدل Midilli–Kucuk با همبستگی (R2) 9994/0، 9994/0 و 9986/0 و ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE) 0088/0، 0091/0 و 019/0 به ترتیب برای دماهای 50، 60 و 70 درجه سانتی گراد بود. طی فرایند خشککردن میزان بتاکاروتن تفاله هویج خشکشده (mg/100g 08/0±10/30 دمای 60 درجه سانتی گراد) نسبت به تفاله تازه ( mg/100g4/1±66/150) 2/80 درصد کاهش یافت که این اختلاف در سطح (005/0>p) معنی دار بود و همچنین دمای 60 درجه بیشترین تأثیر را در کاهش بتاکاروتن داشت. با کاهش میزان بتاکاروتن شاخص های رنگی L, a, b نیز تغییر یافتند. تغییرات شاخص a همبستگی بالایی (996/0) با میزان بتاکاروتن نشان داد.