مفهومپردازی مدیران نیمکتنشین در سازمانهای دولتی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت کسب و کار، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکترای گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22034/obs.2024.2040163.3458چکیده
در سازمانها بهویژه سازمانهای دولتی، علیرغم آشکارشدن شایستگی مدیریتی برخی افراد، بنا به دلایلی و بهگونههای مختلف، شمار قابلتوجهی از این مدیران از گردونه مدیریت سازمان خارج میشوند. پژوهش حاضر، با هدف تحلیل تجربه زیسته افراد پیرامون این موضوع که با اصطلاح مدیران نیمکتنشین معرفی شدهاند، انجام شده است. در این پژوهش که با روش پدیدارشناسی انجام شد، برای جمعآوری دادهها از مصاحبه نیمهساختاریافته با 17 نفر از افرادی که خود، تجربه این شرایط را داشته و با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند، استفاده شد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از روش پدیدارشناسی کُلایزی صورت پذیرفت. نتایج به شناسایی 20 زیرمؤلفه و 8 مؤلفه اصلی شامل بیپشتوانهها، پارکینگیها، قربانیان بدرفتاری بالادستان، شکارچیان فرصت، گیرافتادگان در تارهای شخصی، محدودشدگان در حصار قوانین و آییننامهها، زندانیان ساختار و آسیبدیدگان از کلیشهها انجامید. در این پژوهش مشاهده شد نیمکتنشینی در برخی سازمانها بسیار شایع است. معرفی این پدیده میتواند سیاستگذاران، مدیران و پژوهشگران را در شناخت بهتر موقعیت و چگونگی مواجهه با آن، یاری نماید.