شناسایی عوامل و الگوی همافزایی مالی از طریق صنعت بانکداری ایران
نویسندگان
1 گروه مدیریت، واحدعلی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آبادکتول، ایران
2 گروه مدیریت و حسابداری، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران
3 گروه حسابداری، واحد علیآباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علیآباد کتول، ایران
4 گروه حسابداری، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران.
doi
https://doi.org/10.71837/jhce.2024.1103837چکیده
این پژوهش با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر همافزایی مالی از طریق صنعت بانکداری ایران انجام گرفته است. رهیافت پژوهش حاضر به صورت آمیخته با ماهیت اکتشافی و از نظر هدف، بنیادی-کاربردی است. در رویکرد کیفی از نظریه داده بنیاد با استفاده از ابزار مصاحبه نیمه ساختار یافته و رویکرد کمّی پیمایشی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته حاصل از مطالعه کیفی انجام یافته است. تعداد تصمیمگیرندگان این پژوهش در مرحله کیفی 15 نفر از صاحبنظران در زمینه بانکداری و اعضای هیئت علمی دانشگاهی که با روش نمونهگیری هدفمند و تکنیک گلولهبرفی تا حصول اشباع نظری انتخاب و در مرحله کمّی 384 نفر از مدیران و کارشناسان 7 بانک ادغامی با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. برای تحلیل دادهها در پژوهش کیفی از روش استراوس و کوربین بر اساس سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی در بستر نرمافزارMAXQDA و در پژوهش کمّی از روشهای آمار توصیفی در نرمافزارSPSS و آمار استنباطی از مدلسازی معادلات ساختاری در نرمافزارAMOS استفاده شد. یافتههای بخش کیفی نشان میدهد که در طی فرآیند کدگذاری، دادههای حاصل از مصاحبهها منجر به همافزایی مالی شده است. یافتهها در بخش کمّی نشان داد که شرایط علّی همافزایی مالی بر هسته مرکزی تأثیرگذار است. شرایط زمینهای و مدخلهگر همافزایی مالی بر راهبردهای آن تأثیرگذارهستند. راهبردهای همافزایی مالی بر پیامدهای آن تأثیرگذار است. همچنین، نتایج نشان داد ابعاد اصلی همافزایی مالی از طریق صنعت بانکداری ایران در سطح آمادگی پایینی قرار دارد.