شناسایی موانع توسعه فردی اعضای هیئت علمی دانشگاه¬های آزاد استان گیلان و ارائه راهکارهای بهبود آن
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
2 گروه علوم تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی
3 گروه علوم تربیتی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران
4 گروه علوم تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
5 گروه علوم تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
doi
https://doi.org/10.71837/jhce.2024.1119447چکیده
با افزايش درک سازمانها از تاثیر توسعه فردی به عنوان یکی از اشکال توسعه منابع انسانی و نقش آن در افزايش بهرهوری سازمان، رضایت شغلی کارکنان و افزایش توانمندی¬های فردی آنان، شناخت موانع توسعه فردی کارکنان به طور اعم و اعضای هیئت علمی به طور اخص به عنوان سرمایههای اندیشمند جامعه حائز اهمیت است. در این راستا پژوهش حاضر با هدف شناسایی موانع توسعه فردی اعضای هیئت علمی دانشگاههای آزاد استان گیلان و ارائه راهکارهای بهبود آن انجام شده است. اين پژوهش از نوع تحقيقات كاربردي ميباشد كه از روش کیفی به عنوان روش پژوهش استفاده كرده است. جامعه آماری پژوهش، کلیه اعضای هیئت علمی دانشگاههای آزاد استان گیلان و خبرگان توسعه منابع انسانی و توسعه فردی میباشد که با 15نفر از ایشان به عنوان نمونه پژوهش، تا مرحله اشباع نظری مصاحبههایی صورت گرفت. نمونهگیری به صورت هدفمند انجام گردید. از مصاحبه نیمه ساختار یافته برای گردآوری دادهها استفاه شد. به منظور تحلیل یافتهها از روش کدگذاری باز و محوری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که 4 مانع اساسی پیش روی توسعه فردی اساتید هیئت علمی دانشگاههای آزاد استان گیلان وجود دارد که شامل موانع فردی (شخصی)، علمی (پژوهشی و آموزشی)، سازمانی (سیاستگذاری، زیرساخت و ساختار) و مدیریتی (ویژگی مدیر) که هر یک از این موانع دارای مولفههای مشخص میباشد.