دارالشفای رَبع رشیدی: سازمان ادارى، آموزشى و درمانى
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 دانشجوى دکترى گروه تاریخ علم دوره اسلامى، پژوهشگاه علوم انسانى و مطالعات فرهنگى، تهران، ایران
3 استادیار گروه تاریخ علم دوره اسلامى، پژوهشگاه علوم انسانى و مطالعات فرهنگى، تهران، ایران
doi
چکیده
یکی از مهمترین مراکز پزشکی در جهان اسلام، دارالشفای رَبع رشیدی بوده که می توان آن را بزرگترین مجموعه موقوفی، علمی، آموزشی و مذهبی ایران عصر ایلخانی (654-750) دانست. این دارالشفاء درواقع بیمارستان و مکانی برای پذیرش و درمان بیماران، آموزش پزشکی و تهیه مواد مختلف دارویی بوده است. در این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی سازمان دارالشفای ربع رشیدی از جنبه هایی چون ساختار مدیریت، نظام مالی، وظایف و کارکردهای درمانی و آموزشی بررسی شده است. نتایج این بررسی نشان میدهد که دارالشفای ربع رشیدی با برخورداری از پشتوانه مالی مشخص و مستقل، بسیاری از کارکردهای بیمارستان های امروزین، مانند استفاده از روشهای آموزشی بالینی و نظری را بهصورت همزمان، متناسب با امکانات آن عصر دارا بوده است؛ نیز این دارالشفاء از طریق ایجاد ارتباط نزدیک با مجامع و مراکز علمیِ سرزمین های دیگر به ویژه هند و چین، در اقتباس و انتقال دستاوردهایِ علمی و پژوهشی اطبای آن نواحی به ایران مؤثر بوده است.
