بررسی روشنه‌های تجدید حیات طبیعی حاصل از خشکه‌دارها در یک راشستان دخالت نشده (مطالعۀ موردی: سری جمند- گلبند)

نویسندگان

1 استاد گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران

2 دانشیار گروه جنگلداری دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

3 دانش آموختۀ کارشناسی ارشد رشتۀ جنگلداری دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری *(مسئول مکاتبات)

4 دانشیار گروه جنگلداری دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

doi
چکیده

زمینه و هدف: خشکه دارها سبب ایجاد روشنه های طبیعی در داخل توده جنگل می شوند و برای تنوع زیستی در جنگل بسیار ضروری هستند، بنابراین در اغلب بررسی ها و دخالت های جنگل شناسی بر حفظ و نگهداری از آن ها تأکید شده است. روش بررسی: در این مطالعه با پیمایش صددرصد سطح عرصه 47 هکتاری راشستان دخالت نشده در جنگل ویسر نوشهر، از سطح روشنه های تاج پوشش حاصل از خشکه دارهای سرپای موجود در آن از لحاظ کمی و کیفی نمونه برداری شد. مجموعاً 14 خشکه دار سرپا در سطح روشنه های موجود شناسایی شدند که بیشترین تعداد مورد بررسی مربوط به گونه راش بود.در این تحقیق، میزان پوسیدگی خشکه دارها در چهار کلاسه صورت پذیرفت. یافته ها: نتایج نشان داد با توجه به شیب ملایم منطقه مورد مطالعه اغلب خشکه دارها از قطر و ارتفاع قابل توجهی برخوردارند و می تواند نشان دهنده این موضوع باشد که، اغلب درختان خشک شده دیرزیستی کامل داشته اند. همچنین گذشت زمان که با افزایش درجه پوسیدگی خشکه دارها همراه است موجب کاهش اندازه سطح روشنه می شود. بر اساس نتایج بدست آمده، ارتباط درجه پوسیدگی خشکه دار با فراوانی زادآوری در هکتار در سطح 5% معنی دار می باشد. بحث و نتیجه گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که بیشترین میزان استقرار نهال ها در سطح روشنه خشکه دارهای با درجه پوسیدگی پیشرفته تا کامل می باشد و ارتباط بین اندازه سطح روشنه با فراوانی زادآوری استقرار یافته در سطح 5% اختلاف معنی داری ندارد.