مبلمان ایرانی در دوره اسلامی: از سلجوقیان تا زندیان
نویسندگان
1 گروه معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دکتری تخصصی شهرسازی، استادیار دانشکده هنر و معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دکتری تخصصی پژوهش هنر، دانشیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.30495/jhcin.2018.12895چکیده
این مقاله پژوهشی پیرامون مبلمان ایرانی در دوره اسلامی از برآمدن سلجوقیان تا پایان زندیان و آغاز قاجاریان است. هدف پژوهش شناسایی و معرفی گونههای متفاوت مبلمان ایرانی، با تمرکز بر تخت و صندلی، و بیان دگرگونیهای آن در این دوره است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف پژوهشی توسعهای و از لحاظ ماهیت کیفی و اکتشافی و شیوه گردآوری دادهها کتابخانهای و میدانی است. نتیجه پژوهش نشان میدهد که اگرچه آثار برجای مانده از قرن پنجم ﮬ بیانگر تداوم سبکهای مبلمان ساسانیان تا این زمان است، اما شیوه کهن به دلیل تحول در باورهای جامعه، چندان تداوم نیافته و شیوه جدیدی در مقایسه با دوره پیش از اسلام دنبال شده است. این هنر بهرغم تغییرات ظاهری در طول این دوره، پیوسته روندی تکاملی داشته و متأثر از مفاهیم اسلامی و فتوحات بیگانگان، در شکل کالبدی و تزیینات، دارای مشترکاتی با دیگر هنرهای این دوره است.