فقه حکومتی،تعاریف، الزامات، موضوع
نویسندگان
1 استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی،دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
2 دانشجوی مقطع دکتری گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی،واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل،ایران
3 استادیار گروه ادیان و عرفان اسلامی،واحد بابل،دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
doi
چکیده
در فرآیند استنباط مسائل فقهی روشها و رویکردهای مختلفی وجود دارد، یکی از روشها رویکرد حکومتی به فقه است که در نتیجه آن فقیه به برداشتی از منابع و ادله فقهی نائل میشود، که با فقه سنتی و رویکرد فردی به فقه متفاوت و متمایز است؛برخلاف رویکرد فردی از فقه که در استنباط احکام فقهی، فرد، فارغ از اینکه در چه جامعه¬ای قرار دارد و حکم این فرد، چه تأثیری در جامعه و سایر شهروندان ایجاد می¬کند، مورد لحاظ قرار می¬گیرد، در فرایند استنباطی که ناظر به اداره کلان جامعه بوده و غرض از استنباط، هدایت جامعه به¬سوی سعادت باشد،مجتهد باید در استنباط خویش،استخراج احکام الهی در همه شئون حکومتی و نظر به همه احکام فقهی با نگرش حکومتی یعنی ملاحظه تأثیر هر حکمی از احکام در تشکیل جامعه نمونه و حیات طیبه اسلامی مد نظر قرار دهد.براین اساس ابواب و اجزای فقه را نمی¬توان به¬مثابه جزیره¬های مختلف قرار گرفته در کنار یکدیگر که منطق واحدی برای آن وجود ندارد، در نظر گرفت. بلکه ابواب و مسائل فقهی می¬بایست با قرار گرفتن در نسبتی منطقی با یکدیگر و متناسب با انسجام، نقاط خالی یک پازل از پیش تعیین شده را پر کرده و به نظر قرارگیرد. بر این اساس، ابواب عبادات در فقه، خارج از مقتضای سیاسات و حکومت نبوده همچنانکه ابواب اقتصاد را نیز باید در ترابط با مباحث دیگر در راستای نظام کلان اداره همه¬جانبه شئون انسان و جامعه، ارزیابی کرد بلکه مقتضای جاودانگی فقه آن است که بتواند در ظرف زمان¬های متفاوت و متناسب با شرایط و اقتضائات حاکم بر هر جامعه، رویکرد متمایز ایفا کرده و کارکردهای خویش را در آن ظرف انجام بدهد. در تعریف فقه حکومتی علی رغم تعاریف متعدد فقهی است، که مبنای شکلگیری دولت و نهادهای دولتی و نیز مبنای تصمیمات دولت و تعیین کننده شکل و محتوا و جهتگیری مقررات و قوانین دولت است. پژوهش حاضر در راستای پاسخ به چیستی، موضوع و الزامات فقه حکومتی با روش توصیفی – تحلیلی و اطلاعات کتابخانهای به این باور نائل آمده که فقه حکومتی، با توجه به پویایی و گستردگی در قلمرو علاوه بر شمول تمام ابعاد فقه فردی میتواند بنا بر اقتضاء جدا از معیارهای فقه سنتی نیست، بلکه رویکردی ناظر به چگونگی استنباط احکام در تراز اداره جامعه کلان(نه صرف مکلفان) نظارت داشته باشد.