ذهنیتهای جغرافینگاران مسلمان (از سده سوم تا هفتم) درباره شگفتیهای جهان: محوطه باستانی اهرام مصر
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشکده الهیات و ادیان، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشکده الهیات و ادیان، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.30495/jhcin.2020.16298چکیده
در متون جغرافیایی سدههای میانه دادههای متنوع و تفسیرهای گوناگونی از موضوع شگفتیها ارائه شدهاست که بیش از آنکه گزارشی عینی و حاکی از حاق واقع باشد، نشاندهنده ذهنیتهای رایج در سیاق اجتماعی و فرهنگی معاصر ماتنان است. در این پژوهش پرسش اصلی این است که جغرافینگاران مسلمان از سده سوم تا هفتم چه ذهنیاتی درباره اهرام و محوطه پیرامون آن ازجمله مجسمه ابوالهول داشتهاند؟ آیا نمونههایی از بررسی علمی یا کاوش انسانشناسانه در میان نظرات آنها دیده میشود یا اینکه آراء این دانشوران مسلمان بازتابی از روایات عامیانه و افواهیات رایج در میان توده مردم بوده است؟ روش عام در این پژوهش الگوی تحلیل محتواست که نخست به شیوه توصیفی، دادههای مهمترین منابع جغرافیایی درباره موضوع استقصا شده، سپس با رویکرد تاریخ ذهنیت، این دادهها بررسی و پردازش و تحلیل شدهاست. بر اساس این پژوهش، ذهنیات رایج در میان عامه مردم از جمله تلقیهای جادومحور از تصاویر و تماثیل در تفسیر این سازهها بر دیگر تفاسیر غلبه داشته است.