توسعه پدیده هوبریس در کارکردهای رفتار خودشیفتگی مدیران بر تحریک هوش ازحامی سهامداران
نویسندگان
1 استادیار، گروه حسابداری، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
3 دانشیار گروه حسابداری، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران(نویسنده مسئول)
doi
چکیده
خصوصیات شخصیتی مدیران (مانند مغز و هورمونها) حاکی از آن است که رفتار آنان، به منشأ و خصوصیات شخصیتی و نوع نگرشان بستگی دارد. از این رو، ویژگیهای شخصیتی مدیرعامل، می تواند زمینهساز رفتارهای در ذینفعان همچون سهامداران باشد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر خودشیفتگی مدیرعامل بر هوش ازحامی سهامداران براساس آزمون پدیده هوبریس می باشد. ابزار جمع آوری داده های پژوهش پرسشنامه بود، به طوریکه در برای سنجش خودشیفتگی مدیرعامل از پرسشنامه ویرایش شده NPI-16 آمز و همکاران (۲۰۰۶) استفاده گردید. اما برای سنجش هوش ازدحامی سهامداران باتوجه به اینکه پرسشنامه استاندارد وجود نداشت، از طریق تحلیل فراترکیب و دلفی نسبت به تدوین پرسشنامهی محقق ساخت برای سنجش این متغیر استفاده شد. برای آزمون فرضیه پژوهش نیز از تحلیل حداقل مربعات جزئی (PLS) استفاده گردید. نتیجهی آزمون فرضیه پژوهش مشخص ساخت، تأثیر خودشیفتگی مدیرعامل بر هوش ازدحامی، منفی و معنادار میباشد. در تحلیل نتیجه کسب شده باید بیان نمود، براساس پدیدهی هوبریس گرایش مدیرعامل به داشتن اعتماد بیش از حد به تواناییهای فردی و سوء استفاده از قدرت برای اهداف خودخواهانه به ایجاد خودشیفتگی منجر میگردد و این موضوع به دلیل ایجاد بی اعتمادی در سهامداران، سبب میگردد تا هوش ازدحامی در تصمیمگیری آنان در مسیر مبتنی بر هیجان و احساس قرار گیرد.
