مقایسه راهبردهای یادگیری خودتنظیم در نیمرخ های مختلف انگیزشی: تحلیل فرد محور
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه مشاوره خانواده، دانشکده علوم انسانی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
3 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشکده هدی، جامعة الزهرا، قم، ایران
doi
10.71522/jiem.2024.2304-1019چکیده
انگیزش یکی از عوامل مؤثر و مهم در بهبود عملکرد دانشآموزان است. در این راستا، هدف پژوهش حاضر تعیین نیمرخ انگیزشی دانشآموزان با استفاده از تحلیل مبتنی بر شخص و مقایسه راهبردهای یادگیری خودنظمدهی با توجه به این نیمرخها است. این پژوهش یک مطالعه توصیفی- علّی مقایسهای است. تعداد 186 نفر دانشآموز پسر مقطع متوسطه دوره اول شهر قم مقیاس جهتگیری اهداف پیشرفت الیوت و مک گرگور و راهبردهای یادگیری خودنظمدهی پینتریچ و دی گروت را تکمیل نمودند. برای تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS از روش تحلیل خوشهای و تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد. براساس نتایج حاصل از تحلیل خوشهای، سه خوشه انگیزش برای دانشآموزان به دست آمد: 3/26 درصد در خوشه بیانگیزشی، 9/48 درصد در خوشه انگیزش چندگانه، 3/24 درصد در خوشه تبحرگرا- عملکردگرا قرار گرفتند. راهبردهای یادگیری خودنظمده خوشه بیانگیزشی، کمتر از سایر خوشهها بود (001/0 P < ). در نتیجه این یافته میتواند به مسئولین حوزه آموزش کمک کند تا با طراحی برنامههای مداخلهای تربیتی در ارتقاء و یا حفظ انگیزش دانشآموزان، در طول سالهای تحصیلی اقدامات مؤثری را انجام دهند.