مدلسازی خصوصیات فیزیکوشیمیایی برشهای بادمجان پوشش دادهشده با صمغ دانه ریحان طی فرآیند سرخکردن
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: محصولات غذایی سرخشده با توجه به ویژگیهای منحصربهفرد مانند رنگ، بو، طعم و بافت مطلوب بسیار مورد توجه میباشند. کنترل شرایط سرخ کردن و استفاده از پوششهای هیدروکلوئیدی خوراکی (صمغها) یکی از روشهای مناسب برای کاهش جذب روغن، حفظ رطوبت و بهبود خصوصیات ظاهری مواد غذایی سرخشده است.مواد و روشها: در این پژوهش از غلظتهای مختلف صمغ دانه ریحان (0/0، 0.5، 1 و 1.5 درصد وزنی/وزنی) جهت پوششدهی برشهای بادمجان هنگام سرخ شدن عمیق در دماهای 150، 175 و 200 درجه سلسیوس استفاده گردید و رابطه بین پارامترهای فرآیند و خصوصیات محصول نهایی به روش الگوریتم ژنتیک- شبکه عصبی مصنوعی مدلسازی گردید.یافتهها: نتایج این پژوهش نشان داد که پوششدهی با صمغ دانه ریحان باعث کاهش جذب روغن محصول نهایی شد. پیش تیمار پوششدهی باعث حفظ رطوبت محصول نهایی شد و رطوبت نمونه پوشش دادهشده با 5/1 درصد صمغ از سایر نمونهها بیشتر بود (64.05%). این فرآیند توسط روش الگوریتم ژنتیک- شبکه عصبی مصنوعی با 2 ورودی شامل غلظت صمغ دانه ریحان و دمای سرخکن و 5 خروجی شامل درصد روغن، مقدار رطوبت و سه شاخص اصلی رنگی (زردی (b*)، قرمزی (a*) و روشنایی (L*)) مدلسازی شد. نتایج مدلسازی نشان داد شبکهای با تعداد 4 نرون در یک لایه پنهان و با استفاده از تابع فعالسازی تانژانت هیپربولیک میتواند خصوصیات فیزیکوشیمیایی برشهای سرخشده بادمجان را پیشبینی نماید.نتیجهگیری: پوشش حاوی 1.5 درصد صمغ دانه ریحان باعث حفظ رطوبت و کاهش جذب روغن توسط نمونههای سرخشده گردید و این پوشش بهعنوان پوشش خوراکی مناسب برای پوششدهی برشهای بادمجان قبل از فرآیند سرخ کردن، توصیه میشود. نتایج آزمون آنالیز حساسیت نشان داد که تغییر غلظت صمغ دانه ریحان بیشترین تأثیر را بر شاخص روشنایی و سپس بر روی مقدار روغن برشهای بادمجان سرخشده دارد. همچنین تغییر دمای سرخکن نیز بیشترین تأثیر را بر شاخص روشنایی نمونههای سرخشده داشت.