طراحی مدل مدیریت سرمایه در گردش: توسعه مالی در صنعت فولاد
نویسندگان
1 استادیار، گروه حسابداری، واحد مسجدسلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجدسلیمان، ایران(نویسنده مسئول)
2 استادیار گروه اقتصاد، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، واحد مسجدسلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجدسلیمان، ایران
4 استادیار گروه مهندسی صنایع، واحد مسجدسلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجدسلیمان، ایران
doi
چکیده
سـرمایه در گردش به عنوان یک راهبردی مالی براساس مابه التفاوت بین داراییهای جاری و بدهیهای جاری به طور اثربخشی کارکردهای چرخه عملیاتی و نقدینگی شرکتها را به سمت پویایی هدایت میکند و زمینه برای مدیریت منابع مالی صنایع را توسعه میبخشد. هدف این پژوهش ارائه مدلی جهت مدیریت سرمایه در گردش با استفاده از تئوری داده بنیاد در صنعت فولاد میباشد. این پژوهش به لحاظ روش شناسی کیفی است، زیرا از طریق تحلیل نظریه داده بنیاد و براساس رویکرد گلیزر، نسبت به تعیین ابعادِ مدل مدیریت سرمایه در گردش در صنعت فولاد اقدام شده است. در این پژوهش جهت جمعآوری دادهها، خبرگان پژوهش در صنعت فولاد و دانشگاهیان در عرصههای مالی؛ مدیریت و حسابداری مشارکت داشتند. شیوهی نمونهگیری در بخش کیفی، گلوله برفی و در بخش کمی، همگن بود. لذا براساس تحلیل گرندد تئوری و رویکرد گلیزر (۱۹۹۲) طی سه مرحله کدگذاری باز؛ محوری و انتخابی و از طریق تعیین نقطهی اشباع تئوریک در مصاحبهی دوازدهم، مجموعاً ۲۷۶ کدباز؛ ۳۷ مضمون؛ ۶ مولفه و دو مقوله تعیین گردیدند. بر این اساس دو مقوله اصلی تحت عنوان کارکردهای جسورانه و محافظهکارانه مدیریت سرمایه در گردش، مجموعاً شش مولفه شامل شیوهی گزارشگری بینامتنیّت؛ تأمین منابع مالی از خارج؛ سازوکار رقابت بازار محصول؛ شیوهی گزارشگری پیش رویدادی (غیرشرطی)؛ تأمین منابع مالی از داخل و سازوکار انحصاریبودن در بازار تعیین شدند.
