نقش قبیله کلب در بحرانهای سیاسی دوره اموی: انتقال قدرت از شاخه سفیانی و تثبیت آن در شاخه مروانی (64-86ﻫ) با تأکید بر نقش خانوادههای بَحدَل و ابواُمامه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدرسی معارف اسلامی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.30495/jhcin.2021.19037چکیده
دوره اموی عصر حکومتی با گرایشهای عربی است. قبایل عرب در این دوره، نقش درخور توجهی در امور دیوانی و نظامی و بهویژه در ادامه فرایند فتوحات ایفا کردند. بااینحال، روابط قبایل عرب با کانونهای سیاسی امویان، در یک سطح نبود. برخی قبایل روابطی تنگاتنگ و برخی دیگر روابطی دورادور با حاکمان اموی داشتند. یکی از قبایلی که روابط نزدیکی با حاکمان اموی بهویژه شاخه سفیانی داشت، قبیله کلب بود که از کلانقبیله قُضاعَه، منشق شده بود. جمعیت فراوان این قبیله و سابقه سکونت آنها در بیابانهای شام، معاویه را بر آن داشت تا با برقراری روابط خویشاوندی، از حمایتهای این قبیله برخوردار شود. پسر معاویه، یزید، که از مادری کلبی زادهشد، حضور جدی قبیله کلب را در سطوح بالای سیاسی محقق ساخت. این مقاله درصدد است با تمرکز بر دو خانواده بحدل و ابوامامه از طایفه بنیحارثةبن جناب از قبیله کلب، میزان تأثیرگذاری قبیله کلب را در دوره بحران، از دوره یزید تا پایان دوره عبدالملک، واکاوی کند. نتایج به دست آمده نشان میدهد که کلبیان مورد نظر، در دوره یزیدبن معاویه، به بالاترین سطح اداری نظامی رسیدند و در دوره بحران، که از سال 64 هجری و پس از درگذشت معاویه دوم آغاز شد و بررغم سقوط چهار جُند از پنج جند شام در دست زُبَیریان، توانستند در برابر این خیزش مقاومت کرده، قدرت را به امویان بازگردانند. در این مرحله، قبیله کلب و رهبرانشان از طایفه بنیحارثةبن جَناب، بهویژه خانواده بحدل نقش تعیین کننده ای داشتند. این قبیله در دوره عبدالملک بن مروان (حک 65-86ﻫ)، نیز نقش تأثیرگذاری در سرکوب شورشهای متعدد در شام، جزیره، عراق و سرزمین فارس داشتند. در این دوره بهمرور از نقش خانواده بحدل کاسته شد، اما خانواده ابوامامه در سرکوب شورشها دست برتر را داشتند.