تحلیل حد آستانه‌ای تئوری هفت عاملی فاما و فرنچ برای پیش بینی بازده سهام بورس اوراق بهادار تهران: با تاکید بر ریسک گریزی و تمایل سرمایه گذاران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رشته اقتصاد، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

2 استادیار حسابداری، واحد شاهین شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهین شهر، ایران

3 دانشیار اقتصاد، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران(نویسنده مسئول)

doi
https://doi.org/10.82335/jfksa.2025.1129113
چکیده

تغییرات قیمت سهام تنها به ارزش‌های بنیادی شرکت متکی نیست، بلکه به رفتارهای غیر منطقی سرمایه گذاران نیز بستگی دارد. هدف مقاله حاضر تحلیل حد آستانه‌ای تئوری هفت عاملی فاما و فرنچ برای پیش بینی بازده سهام بورس اوراق بهادار تهران: با تاکید بر ریسک گریزی و تمایل سرمایه گذاران است. برای این منظور از مدل با رویکرد آستانه¬ای پانل (PSTR) بر اساس داده‌های سالانه شرکت‌های بورسی، طی دوره 1401-1392 استفاده شد. با توجه به نتایج بدست آمده، بازده پرتفوليو بازار منجر به افزایش بازده سهام شرکت¬ها می شود. باتوجه به ضریب همبستگی بین این دو متغیر درصورتی که بازده پرتفوليو بازار یک واحد افزایش یابد، بازده سهام شرکت¬ها 5 واحد افزایش می یابد و اگر تفاوت بین بازده پرتفوی سهام شرکت‌های کوچک و بزرگ یک واحد افزایش یابد، بازده سهام شرکت¬ها 14 واحد کاهش می یابد. با توجه به نتایج آزمون الگوی پژوهش در پرتفوی شرکت‌های با اندازه بزرگ، کوچک، ضریب متغیر تفاوت بین بازده سهام با سرمایه‌گذاری کم‌و زیاد، نشان‌دهنده تاثیر با اهمیت این متغیر بر بازده شرکت‌ها است؛ این نتایج تائیدی بر پذیرش فرضیه پژوهش است. توجه به عواملی غیر از عوامل بنیادی در قیمت‌گذاری دارایی سرمایه‌ایی با توجه به چالش‌های فرضیه بازار کارا می‌تواند تاثیر با اهمیتی بر تصمیمات سرمایه‌گذاران داشته باشد.