فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: آموزش بالینی نقش مهمی در شکل‌دهی توانمندی‌های حرفه‌ای دانشجویان پزشکی دارد و برای تربیت پزشکان مسئول سلامت جامعه حیاتی است. این مطالعه با هدف طراحی و اعتباریابی الگوی ارتقاء کیفیت آموزش‌های بالینی در دانشگاه علوم پزشکی قم انجام شد. روش کار: پژوهش به روش ترکیبی اکتشافی متوالی (طبقه‌بندی) انجام شد. در بخش کیفی، ۱۵ نفر از متخصصان آموزش بالینی با نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده و از مصاحبه‌های نیمه‌ساختارمند و تحلیل مضمون استفاده گردید. در بخش کمی برای اعتباریابی مدل، تحلیل عاملی تأییدی و آزمون تی تک نمونه‌ای به کار رفت. جامعه آماری شامل ۲۸۰ نفر دانشجوی اینترنی و استیجری دانشگاه علوم پزشکی قم بود که در بخش کمی، ۲۰۰ نفر به روش هدفمند و ۱۶۲ نفر با نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. یافته‌ها: در بخش کیفی، مولفه‌هایی چون برنامه‌ریزی اثربخش، منابع انسانی و مالی، ساختار، محیط بالینی، اخلاق حرفه‌ای، نظارت، ارتباطات و فناوری به عنوان عوامل مؤثر بر کیفیت آموزش بالینی شناسایی شد. نتایج کمی نشان داد که میانگین این مولفه‌ها کمتر از مقدار معیار است. نتیجه‌گیری: ارتقاء کیفیت آموزش بالینی نیازمند هماهنگی گسترده بین دانشگاه‌ها و بیمارستان‌ها و اجرای برنامه‌های آموزشی با توجه به عوامل مؤثر است. نتایج نشان داد که وضعیت فعلی کیفیت آموزش بالینی دانشجویان پزشکی مناسب نیست.