مقایسه مولفه N170 در شناسایی هیجان چهره در بزرگسالان مبتلا به اختلال بیشفعالی/ نقص توجه (ADHD) و بزرگسالان بدون اختلال بیشفعالی/ نقص توجه (ADHD) با استفاده از روش ثبت پتانسیلهای وابسته به رخداد (ERP)
نویسندگان
1 دکترای روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
4 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.30473/clpsy.2022.61957.1644چکیده
مقدمه: افراد مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) دارای اختلالاتی در روابط عاطفی هستند که می تواند ناشی از مشکلات در پردازش هیجانی باشد. مطالعه حاضر به بررسی همبستگی های عصبی مراحل اولیه پردازش چهره عاطفی در بزرگسالان مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه با بزرگسالان بدون اختلال بیش فعالی/ نقص توجه با استفاده از روش پتانسیل وابسته به رویداد(ERP) در مولفه N170 هنگام مشاهده چهره های دارای هیجانات مختلف پرداخته است.روشها: در مجموع 12 بزرگسال(6 مرد و 6 زن) دارای اختلال بیش فعالی/ نقص توجه با 12 بزرگسال(6 مرد و 6 زن) بدون اختلال بیش فعالی/ نقص توجه بین 20 الی 42 سال مقایسه شدند. شرکتکنندگان در حالی که فعالیتهای مغزشان با استفاده از روش پتانسیل وابسته به رویداد ثبت میشد، چهره های دارای هیجانات مختلف را شناسایی می کردند.یافتهها: نتایج نشان داد که مولفه N170 در ناحیه P8 برای چهره خنثی در زنان دارای اختلال نقص توجه/ بیش فعالی و در ناحیه O1 در مردان دارای اختلال نقص توجه/ بیش فعالی نسبت به بزرگسالان بدون اختلال دارای تفاوت معنی دار است. (P<0.05).نتیجهگیری: مطالعه حاضر از این تصور حمایت میکند که افراد مبتلا به ADHD در مراحل اولیه پردازش چهره و هیجان چهره با افراد بدون اختلال متفاوت هستند که می تواند در تعبیر چهره و هیجان آن تاثیرگذار باشد.