تلاشی در جهت ریزازدیادی گونه نمدار در شرایط درون شیشهای
نویسندگان
1 دانشیار سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسهی تحقیقات پنبهی کشور، گرگان. ایران *(مسوول مکاتبات)
2 دانشیار، دانشکده علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان. ایران.
3 دانش آموخته جنگل شناسی و اکولوژی جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان. ایران.
4 دکتری علوم جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گنبد، گنبد کاوس. ایران.
doi
10.22034/jest.2017.10345چکیده
زمینه و هدف: نمدار از جمله گونههای مورد تهدید در شمال ایران است که درصد بسیار ناچیزی از جنگلهای شمال کشور را تشکیل میدهد. از آنجاییکه بذور نمدار در جوانهزنی با مشکلاتی همچون خواب دوگانه فیزیولوژیکی (جنین) و مکانیکی (پوشش سخت پریکارپ) روبهرو هستند، استفاده از روشهای کاربردی نظیر کشت بافت میتواند در کشت، بازسازی و حفاظت از ذخایر ژنتیکی موثر واقع شود. روش بررسی: این پژوهش با هدف تعیین مناسبترین ریزنمونه و بهترین ترکیب هورمونی محیط کشت به منظور بهینهسازی ریزازدیادی گونه نمدار در شرایط درون شیشهای انجام گرفت. ریزنمونهها به صورت تصادفی از بهترین پایههای نمدار در جنگل توسکاستان گرگان جمعآوری و کشت گردیدند. یافتهها: دادههای به دست آمده با طرح کاملا تصادفی به وسیله نرم افزار MSTATC مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. با توجه به نتایج حاصل از این بررسی، از بین یازده ریزنمونه مورد آزمایش، ساقه حاوی جوانه انتهایی فلسدار به عنوان مناسبترین ریزنمونه و IBA با غلظت 1/0 میلیگرم بر لیتر به عنوان مناسبترین ترکیب هورمونی محیط کشت در ساقهزایی در نظر گرفته شد. بحث و نتیجهگیری: امید میرود نتایج حاصله بتواند در تحقیقات کشت بافت و تکثیر و همچنین در مطالعات پایه مولکولی در این گونه مفید واقع شود
