بررسی تطبیقی ابعاد حق مالکیت پناهندگان در اسناد تاریخی بینالمللی و حقوق ایران
نویسندگان
1 گروه حقوق بینالملل عمومی، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران
2 دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه حقوق خصوصی، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران
doi
چکیده
هدف از نوشتار حاضر بررسی تطبیقی ابعاد حق مالکیت پناهندگان در حقوق ایران و اسناد بینالمللی میباشد که به روش کتابخانهای به انجام رسیده است. بی تردید پناهندگان نیز نظیر سایر افراد انسانی از تمامی حقوق و آزادیهای اساسی که در نظام حقوق بشر شناسایی شدهاند، بهرهمند میباشند. اما با توجه به وضعیت و شرایط خاصی که پناهندگان در آن به سر میبرند، بهرهمندی تنها از برخی حقوق اهمیت ویژهای مییابد و متناسب با آن شرایط نیز دارای تکالیف خاصی میباشند. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که: حق مالکیت، یکی از مواردی است که مورد تاکید کنوانسیون مربوط به وضع پناهندگان، حق تحصیل اموال منقول و غیرمنقول میباشد. ماده ۱۳ کنوانسیون مقرر می دارد که دول متعاهد در مورد تحصیل اموال منقول و غیرمنقول و سایر حقوق مربوط و همچنین در مورد قراردادهای اجاره یا سایر قراردادهای مربوط به مالکیت اموال منقول و غیرمنقول با پناهندگان رفتاری خواهند کرد تا سرحد امکان مساعد باشد. اتباع بیگانه در ایران طبق آیین نامه استملاک اتباع خارجه مصوب ۱۳۲۷ اگر بخواهند در ایران ملکی برای سکونت یا صنعت یا محل کسب خود استملاک کنند باید اظهارنامههای اداره ثبت محل وقوع آن ملک را تحویل بدهند تا برای تحصیل اجازه به اداره کل ثبت فرستاده شود.