مطالعة تطبیقی چارچوب حقوقی نظام تصمیم‌گیری‌های خودکار در مدیریت عمومی

نویسندگان

1 استادیار، گروه حقوق، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران‏

doi
10.22059/jplsq.2024.362833.3364
چکیده

استفاده از نظام تصمیم‌گیری خودکار در امور عمومی موجب طرح نگرانی‌هایی در خصوص نحوۀ تضمین حقوق افراد-درصورتی‌که مشمول این نوع تصمیم‌گیری شوند- شده است. به‌منظور کاهش این نگرانی کشورهای مختلف شروع به مقررات‌گذاری استفاده از این شیوه در چارچوب مدیریت عمومی کرده‌اند. این مقاله به روشی توصیفی –تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای نگاشته شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد اغلب کشورها به گسترش تصمیم‌گیری خودکار با پیشنهاد و تصویب قوانین مربوط به حفاظت از داده واکنش نشان داده‌اند. معدود کشورهایی نیز در چارچوب قواعد کلی حقوق اداری، وضع قوانین جدید یا اصلاح قوانین موجود، نظام تصمیم‌گیری خودکار را مقررات‌گذاری کرده‌اند. دسته‌ای هم با رویکردی ‌بخشی، تنها حوزه‌هایی خاص از ادارة امور عمومی را مشمول اعمال این نوع تصمیم‌گیری دانسته‌اند. در نتیجه وضع یک چارچوب مقرراتی خاص، ویژه و جامع برای نظم‌بخشی به این شیوۀ تصمیم‌گیری که تبیین‌گر موقعیت‌های استفاده از آن در مدیریت عمومی و اصول حاکم بر اجرایی ساختن آن و نیز دربردارندۀ تضمین‌های مناسب به‌منظور حفظ حقوق افراد در جریان حق بر ادارۀ خوب باشد، ضروری است.