جوشن‎ ‎قانون‎ ‎بر‎ ‎قامت‎ ‎تصویر:‏ آزادی‎ ‎بیان‎ ‎هنری‎ ‎در‎ ‎نقاشی‎ ‎در‎ ‎چارچوب‎ ‎نظام‎ ‎بین‏ المللی‎ ‎حقوق‎ ‎بشر

نویسندگان

1 دانشیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.22059/jplsq.2024.367607.3427
چکیده

هنر، اغلب روایت است و نقاش نیز چون دیگر هنرمندان، عموماً روایتی را به تصویر می‏کشد که بر وی گذشته است یا خود بر آن گذر دارد. با این حال، محصول کار نقاش، چونان هر اثر هنری دیگر، تولید کالای فرهنگی محسوب می‏شود و خلق نقاشی به معنای ورود آن به عالمی است که حقوق، نقشی جدی در تنظیم روابط بازیگران و حکومت بر مراودات میان عناصر و پدیده‏ های مختلف آن ایفا می‏ کند. موضوع این پژوهش محدودیت‏ های وارد بر گسترۀ آزادی بیان هنری نقاش در سپهر حقوق بین‏ الملل بشر است. تأملی کوتاه در نظریه و رویۀ کمیته و دیوان اروپایی حقوق بشر، مؤید عدم همگامی رویکردهای نظری و عملی در تثبیت رویۀ قضایی متحدالشکلی در آزادی بیان هنری نقاش در نظام بین‏ المللی حقوق بشر است، به‏ نحوی که منصرف از ماحصل تلاش نقاش به‏ عنوان امر هنری یا غیرهنری، از یک سو، امنیت ملی، اخلاق حسنه و حتی ملاحظات سیاسی به تفاسیر مضیق یا موسع از آزادی بیان هنری در رویه انجامیده است و از سوی دیگر همچنان باب توسل به اصول تفسیر در نظام بین ‏المللی حقوق بشر در تفسیر حدود و ثغور آزادی هنری نقاش مفتوح است.