فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در پژوهش حاضر، اثر پوشش کیتوزان حاوی نانولیپوزوم پروتئین هیدرولیز شده ضایعات میگو بر کنترل لکه­سیاه و ماندگاری میگوی پا سفید غربی ( Litopenaeus vannamei ) طی 20 روز نگهداری در یخ مورد بررسی قرار گرفت. پروتئین هیدرولیز شده (H) با استفاده از آنزیم آلکالاز تولید شد و خواص عملکردی آن مورد سنجش قرار گرفت. همچنین اثر غلظت­های مختلف آن بر مهار آنزیم پلی­فنل­اکسیداز (PPO) میگو اندازه­گیری شد. غلظت بهینه H با بالاترین درصد بازدارندگی آنزیم انتخاب و در نانولیپوزوم بارگذاری شده یا با کیتوزان پوشش داده شدند، سپس میگوها در این پوشش­ها غوطه­ور شدند. نتایج نشان داد که پروتئین هیدرولیز شده (H) دارای محتوای پروتئین (6/81%)، درجه هیدرولیز (DH) (54/32%) و میانگین طول زنجیره پپتیدی PCL)) (07/3) است. پروتئین هیدرولیز شده با غلظت 5/1% بالاترین اثر بازدارندگی آنزیم PPO را پس از 1 و3 دقیقه با مقادیر 08/60 و 98/47% نشان داد. در آخرین روز نگهداری، تیمار Ch-N-H بهترین عملکرد را در فاکتورهای PH، ارزش پراکسید (PV) و بافت (سختی) نشان داد (05/0 P <). تغییرات رنگ در تیمار N-H کمترین مقدار را داشت (05/0 P <). نتایج بازهای نیتروژنه فرار (TVN) نشان داد میگوهای تیمار Ch-N-H 16 روز قابلیت ماندگاری در یخ را دارند. لکه­سیاه میگوهای تیمار شده با انواع پوشش­های پروتئین هیدرولیز شده به طور معنی­داری کمتر از تیمار شاهد بود. این نتایج نشان می‌دهد که ریزپوشانی پروتئین هیدرولیز شده با نانولیپوزوم و پوشش کیتوزان می‌تواند در کنترل لکه ­سیاه و افزایش ماندگاری میگو به عنوان یک جایگزین طبیعی مناسب برای متابی­سولفیت­سدیم موثر واقع شود.