منش و سبک مصرف موسیقی: مطالعه موردی جوانان شهر تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد گروه جامعه شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه برنامه ریزی اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران
doi
چکیده
این مقاله سعی میکند براساس نظریه منش و میدان بوردیو و با استفاده از روش پیمایش و میدانی و با مطالعه رابطه منش جوانان تهرانی و مصرف موسیقایی آنها به برخی پرسشها پاسخ دهد. برجسته شدن تمایزهای مبتنی بر مصرف انواع متفاوتی از موسیقی بهویژه موسیقی غیر ایرانی در بین جوانان کشور، پرسشهای زیادی را در مورد ساختیافتگی آنها، ماهیت این گرایشها و میزان توفیق سیاستهای فرهنگی مطرح کرده است. مطالعه ما نشان میدهد که تنوع قابل ملاحظهای در مصرف انواع موسیقی در بین افراد مورد مطالعه وجود دارد و این الگوها با منشهای مورد بحث بوردیو از قبیل پایگاه اقتصادی ـ اجتماعی، منطقه محل سکونت، رشته تحصیلی، قومیت و جنسیت جوانان رابطه معناداری دارند. به لحاظ اهمیت تاثیر این متغیرها، مطالعه نشان میدهد که منطقه محل سکونت، پایگاه اقتصادی ـ اجتماعی، رشته تحصیلی و جنسیت افراد بهترتیب بیشترین تاثیر را بر روی نوع موسیقی مورد مصرف دارند و متغیر قومیت در این خصوص هیچ گونه تاثیری ندارد. یافتههای پژوهش در زمینه تنوع در انواع مصرف موسیقایی و تاثیرات متغیرهای زمینهای و اقتصادی و اجتماعی، بیانگر نضج و رواج سبکهای متفاوت موسیقایی و پیدایش نوعی گرایش خرده فرهنگی در درون فرهنگ کلی است که بهنوبه خود عدم موفقیت سیاستهای فرهنگی رسمی را در خصوص جوانان در سازگاری با فرهنگ کلی (حاکم) برجسته میسازد.
