فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: کمبود روی یکی از مشکلات تغذیه‌ای شایع است و غنی‌سازی زیستی با مخمر [1] می‌تواند راهکاری مؤثر باشد. هدف این پژوهش، بهینه‌سازی فرایند غنی‌سازی روی در مخمر با تولید زیست‌توده‌ای با محتوای بالای روی و کارایی بالای فرایند بود. مواد و روش‌ها: از مخمر S. cerevisiae، منبع نمک روی، شکر به‌عنوان منبع کربن و دی‌هیدروژن فسفات پتاسیم (KH₂PO₄) به‌عنوان منبع فسفر استفاده شد. برای افزایش جذب روی و کاهش اثرات سمی، افزودن نمک روی پس از پایان فاز رشد انجام شد. طرح آزمایشی پلاکت–برمن برای غربالگری اثر متغیرهای اصلی و نرم‌افزار Design-Expert برای تحلیل آماری داده‌ها به کار گرفته شد. سپس روش سطح پاسخ (RSM) برای تعیین شرایط بهینه فرایند و زمان افزودن نمک مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌ها : نتایج نشان داد که زمان فرایند، غلظت KH₂PO₄ و میزان شکر تأثیر معنی‌داری بر غنی‌سازی روی دارند. شرایط بهینه شامل زمان 15/59 دقیقه، غلظت KH₂PO₄ برابر با 13/0 گرم بر میلی‌لیتر و مقدار شکر 11/0 گرم تعیین شد. افزودن نمک روی پس از پایان فاز رشد، جذب روی در زیست‌توده مخمر را به طور قابل توجهی افزایش داد. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان می‌دهد که ترکیب رویکرد آماری و افزودن نمک روی پس از پایان فاز رشد، روش نوینی برای غنی‌سازی زیستی مخمر با روی فراهم می‌کند. این روش با کاهش مصرف نمک فلزی و زمان فرایند، امکان تولید زیست‌توده‌ای با محتوای بالای روی را بدون استفاده از افزودنی‌های شیمیایی پیچیده فراهم می‌سازد و می‌تواند به‌عنوان یک استراتژی نوآورانه در مطالعات غنی‌سازی عناصر ریزمغذی مورد توجه قرار گیرد. [1] Saccharomyces cerevisiae