رویکردی مقایسه‌ای به شیوه‌های جنگ روانی دشمن در برابر رسالت نبوی و حکومت علوی

نویسندگان

1 دانش‌آموختۀ سطح سه فقه و اصول، حوزه علمیه، قم، ایران.

2 دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد فقه و مبنای حقوق اسلامی، دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران

3 معاون پژوهشی حوزۀ بین المللی آل البیت(ع)، قم، ایران

doi
چکیده

انسان به اقتضای شرایطش به جنگ انواع مختلفی داده است که جنگ روانی از اهم این انواع می‌باشد. تاریخ صدر اسلام در دو مقطع رسالت نبوی و حکومت علوی از این قاعده مستثنا نبوده است و دشمنان برای حفظ منافع خود در موارد بسیاری اقدام به استفاده از جنگ روانی بر علیه پیامبر اکرم (ص) و امام علی (ع) نموده‌اند. پرسش اصلی این پژوهش آن است که شیوه‌های استفاده شده بر علیه پیامبر اکرم (ص) و امام علی (ع) چه شباهت‌ها و تفاوت‌های با یکدیگر دارند؟ بر این اساس مفروض آن است که برعلیه رسالت نبوی از شیوه‌هایی چون اتهام زنی، تشجیع، شایعه و ایجاد تردید استفاده شده است و برعلیه حکومت علوی از شیوه‌هایی چون دروغ بزرگ، فریب، تشجیع و ارعاب استفاده شده است؛ لذا با مطالعه تاریخ رسالت نبوی و حکومت علوی و استخراج و تحلیل اقدامات روانی دشمنان اسلام در آن دوران به این مطلب رهنمون می‌شویم که راهبردهای عملیاتی مختلفی در استفاده از شیوه‌های جنگ روانی وجود داشته که منجر به ایجاد شباهات و تمایزاتی در استفاده از آن شیوه‌ها شده است. نوشته پیش‌رو از روش توصیفی_ تحلیلی و از داده‌های کتابخانه‌ای بهره گرفته و به بررسی راهبردهای عملیاتی، تمایزات و شباهات جنگ روانی در عصر نبوی و علوی پرداخته است.